Generatiekloofje.

Bij onze kapper kun je zo naar binnen lopen, werken niet op afspraak. Ik vind dat zelf erg prettig want dan kan ik gaan wanneer ik wil, soms moet  je wel even wachten maar dan doet een boek wonderen. Aardige kapsters ook, relaxte sfeer. Sommige houden van een babbeltje en andere niet. Nu kan ik zelf ook je oren van het hoofd lullen als het om maatschappelijke issues gaat maar small talk, uhmmmm niet mijn sterkste kant. Dus ik laat de conversatie altijd over aan de kapster in dit geval ook omdat ik zonder oogcontact sowieso al moeilijker praat en ik moet altijd met de kin naar de borst (bij de revalidatie zie ik een duimpje omhoog gaan).

Deze keer begint het gesprek over iets heel triests dat ik hier niet zal vermelden, wel zo netjes lijkt mij ook al kon iedereen die daar toen zat het verhaal horen is het niet aan mij om dit door te toeteren op het internet. Maar zoals het gaat bij de kapper komen er verschillende onderwerpen voorbij. Nu komt zij wat dichterbij en begint met wat zachtere stem iets te vragen, ik denk nu komt er wel iets heel persoonlijks.

“Uhhhh, ik weet niet of u er wel eens van gehoord hebt, maar snapchat kent u dat?”

Hmmmm dit overkomt mij vaker en niet alleen sinds ik mijn grijs heb omarmt. Ook als ik iemand van de klantenservice van m’n internetprovider aan de telefoon heb, als ik met mijn moeder een mobiel ga kopen, als ik ergens kwam solliciteren, men had altijd in eerste instantie zoiets van OMG zal die wel de enter toets kunnen vinden. Bijna klappend in hun handen op de eerste werkdag als ik een excel-sheet wist te openen. Ik liet toen maar niet meteen zien hoeveel makkelijker ze hun lijstjes konden maken want dat was ik denk op de schouders door kantoor gegaan en dat levert wellicht een liesbreuk hier en daar op.  Ik heb dan altijd de neiging om te roepen hallo?! Ik hoorde bij de eerste lichting die informatica in hun afstudeerpakket konden kiezen, ik heb een 9  op m’n diploma staan. Dat diploma zal door verhuizingen beste wel zoek zijn maar als we het zouden vinden staat dat er op. Je weet wel die tijd dat je gewoon zelf je overzichten kon maken in Unix met logica, groter dan etc. Niet met van die icoontjes waarvoor je eerst je leesbril op moet zetten. Je weet wel programmeren in DOS om je eigen datebase te maken. Maar dan zie ik meestal hele grote vraagtekens en vaak zo een van ach aai -over-d’r-bol blik.

Dus ik zeg alleen maar: “Ja snapchat ken ik wel hoor.”
“O, gelukkig want mijn oma die moet ik alles uitleggen”
“Nou mijn dochter heeft ook snapchat….die is van jouw leeftijd” 

Gelukkig veranderen sommige dingen nooit,  als je zelf in de 20 bent is iedereen van boven de 50 van dezelfde generatie en daar moet je langzaam tegen praten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s