Dag 139 – Vraag 139

Vandaag vraag 139 van de 365 dagen challenge. Vandaag de vraag:

Wat kun je vandaag wel, wat je vijf jaar geleden nog niet kon?

Op m’n eigen intuïtie vertrouwen, ik weet nu dat het klopt en door dat vertrouwen kan ik een heleboel dingen makkelijker doen. Zoals artsen vertellen zoals ik het zie. Zoiets van I call your BS. Natuurlijk maakt het me nog wel verdrietig hoe alles is gegaan maar ik hou m’n mond niet meer voor de lieve vrede. Ik heb niks meer te verliezen. Ik gebruik mijn vermogen om situaties snel te analyseren nu gewoon en ik spreek ze uit, er is niemand anders die je helpt in het medische circuit. Een enkeling daar gelaten en die ben ik dankbaar. Als je een diagnose hebt waarbij vernietiging van het kraakbeen hoort en men doet dan nog steeds verbaasd over de schade die ik heb opgelopen de afgelopen 7 jaar omdat niemand handelde dan ben ik het echt zat. Hou op met draaikonten. Ik vind dat ik het recht heb om je de waarheid te vertellen maar vooral om die te horen. Tell me like it is. En ja Engels uitspraken horen  gewoon soms beter bij hoe ik mij voel. Ik weet niet hoeveel schade ik heb opgelopen want niet alles is zichtbaar. Bij recidiverende polychondritis doet er meer kraakbeen mee dan alleen in je gewrichten. Want dat stofje zit in je aderen, organen, ogen, oren, neus, zenuwen en het meest vervelende je luchtpijp/luchtwegen. Wat dan ook een oorzaak tot overlijden kan zijn. Ik ga er voor het gemak van uit dat het zo ver niet komt. Maar ik heb dan toch een beetje moeite met de opmerking van mensen, nou ja je kunt er gelukkig oud mee worden. Ja daar ga ik van uit, maar weten doe ik dat niet (niemand trouwens). En of het leuk oud worden wordt weet ik niet. En zeker niet als je net te horen hebt gekregen dat het kraakbeen uit je schouder is en dat de neurologische problemen niet alleen door lokale schade komt maar waarschijnlijk ook vanuit de nek komen, dat is een beetje rot punt als je vanuit daar uitval krijgt. Zo voelt het nu en ik ga het niet meteen weer weg stoppen en bagatelliseren omdat mensen zo graag willen dat het er niet is. Het is gewoon even kloten en vooral die strijd ben ik zat, dat je het gevoel hebt dat je als een hete aardappel van de een naar de ander wordt gegooid, om wat voor reden dan ook, of dat nou schaamte is of desinteresse. Het voelt niet goed.

Als je mij nog wat durft te vragen na  deze tirade dan hoor ik het graag!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s