Dag 56 – Vraag 56

Vandaag vraag 56 van de 365 dagen challenge, vandaag de vraag van Giuli:

Wat is het gekste wat je hebt gedaan uit liefde/voor de liefde?

Trouwen. Ik vond dat best wel een dingetje, voor altijd samen met iemand. Daarbij heb ik ook een allergie voor trouwerijen. Het voelt zo niet reëel. Voor altijd en eeuwig elkaar verliefd aanstaren die dag en de volgende dag elkaar bij wijze van spreken de hersens in slaan. Ik ga wel naar trouwerijen toe hoor en ik ben ook blij voor hen. Ik ben ook nog steeds getrouwd met Erik, ik wil ook geen ander maar daar heb ik eigenlijk geen trouwerij voor nodig. Ik vind het elkaar steunen, vrijlaten om je te ontwikkelen en wederzijds respect veel belangrijker dan die ene dag. Daarbij ben ik ook wat allergisch voor die rituelen, dat je als vrouw weggeven moet worden door je vader aan je man.  Echt wie heeft dat verzonnen! Ik vond het ook zo vreemd dat je dan opeens de vrouw van bent, met een andere naam. Ik was ook blij dat ik toen kon kiezen om mijn eigen naam te houden. De instanties waren er nog niet echt op berekend maar nu na 25 jaar gaat het goed….

Wij zijn getrouwd op de Bahama’s, gewoon lekker samen (want daar gaat het tenslotte om) en niet die toestanden dat je als bruid en bruidegom naar binnen moet schrijden, hou op schei uit. We hebben alles bij het reisbureau geboekt, de bloemen, de taart en dus ook geen keuze stress. Ik hou er ook niet van om het middelpunt van de belangstelling te zijn en dat is bij je trouwerij toch echt wel het geval. We zijn getrouwd omdat we samen een kindje wilde en dat getrouwd zijn toen nog veel handiger was. Die keuze van samen een kindje op deze wereld zetten vond ik veel grootser en veel meer onze liefde voor elkaar bevestigen en bezegelen dan een ja-woord.  Het kost ook zoveel sommige bruiloften, daar begrijp ik niks van. Ik heb ook nooit die droom gehad die sommige vrouwen blijken te hebben van witte jurken en van een prins ook nog eens op een wit paard.

Ik hou wel heel veel van mijn man, maar echt voordat ik dat ook met droge ogen kon zeggen, mijn man, ik heb er ook nog lang andere woorden voor gebruikt. Heel lang heette hij ook nog mijn vriend hoewel we getrouwd waren of hubby o.i.d. Maar nu ik grijs ben klinkt het niet meer zo oud, ik ben gewoon rijper….en daar hoort dan wel man bij. Het is ook een handig woordje want het houdt bepaalde mannen op afstand, dat woordje man doet dan wonderen in een zin als “ik overleg het even met mijn man”. Je hebt dan ook snel je rust en je space weer terug.

Dus ik hou van mijn schat, hubby, vriend, maatje, man en daarom voel ik mij verbonden met hem en dan is samen zijn fijn maar dat weet je pas na een heel leven samen ups en downs meemaken dus om daar al heel vroeg in het begin van je relatie zo een heisa van te maken met witte jurken en feesten en toestanden. Ik zou het nu veel waardevoller vinden om het nog eens te bezegelen. Dat mag best met wat dierbaren erbij. Hmmmm misschien iets voor als we 26 jaar getrouwd zijn?

Heb jij een vraag voor mij voor deze challenge? Laat hem dan achter hieronder het bericht. Alvast bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s