Dag 48 – Vraag 48

Vandaag vraag 48 van de 365 dagen challenge, vandaag de vraag van Koos:

Stel je was een jongen geweest. Wat zou(den) dan je hobby(s) zijn geweest en wat voor werk dacht je dan te hebben gedaan?

Ja eerlijk gezegd zou ik dat niet weten, ik denk namelijk dat we allemaal niet zoveel van elkaar verschillen en dat er niet een stereotype is voor mannen of vrouwen. Dat het meeste is aangeleerd.

Het enige wat ik kan vertellen is waar ik in het leven tegenaan ben gelopen en mijn man niet.

Toen wij een kindje kregen werd er op mijn werk gezegd dat ik maar minder dagen moest gaan werken want ik zou toch wel minder betrokken zijn bij mijn werk dan. Mijn man kreeg een schouderklopje en dat was het. Bij een andere baan vroeg ik om salaris verhoging en werd er gezegd dat het niet nodig was omdat mijn man al zoveel verdiende. Ook keek een andere baas verbaasd op dat ik teleurgesteld was dat er voor mij na de reorganisatie geen groei in m’n functie zat. Zijn vrouw had die behoefte tenslotte ook niet meer toen zij een kind had zei hij met droge ogen. Je begrijpt dus dat ik vaak van baan ben geswitcht door dit soort capriolen.

Toen ik ziek werd vond een van de eerste artsen, zoals hij dat had verwoord aan mijn huisarts, dat ja vrouwtjes van middelbare leeftijd he, dan hebben ze geen zin meer om te werken…..Door deze hufter heb ik heel veel onnodige schade opgelopen omdat hij ook wel wist dat hij fout zat maar dat niet durfde toe te geven. Vroeger toen wij samen werkten en het bij ons thuis een zooitje was keek de visite mij aan van nou nou zou je daar niet eens wat aan doen. Thuis werd er gezegd dat als alle vrouwen ook werkten dat er dan niet genoeg banen waren voor de mannen en je zo twee verdieners kreeg en gezinnen zonder inkomsten. Ik werd nooit afgeremd hoor en mijn vader ging ook zijn wiskunde bijspijkeren zodat hij mij kon helpen als het nodig was. Maar er was ook geen aanmoediging.

Ik ben ook een tijdje onderdeel geweest van een werkgroep ter bestrijding van seksuele intimidatie op de werkvloer. Dat was voor een sociale werkvoorziening, en dat bleek dus nodig. Want zulke individuen maakten misbruik van de sociaal zwakkeren. Daar kregen we uiteraard ook training in en het grootste verschil tussen mannen en vrouwen was dat mannen vaak de schuld buiten zichzelf leggen en vrouwen veel meer geneigd zijn om te kijken wat ze fout hebben gedaan. Ook zijn daar natuurlijk uitzonderingen te benoemen.

Dus of ik echt andere hobby’s zou hebben of ander werk zou hebben gedaan, geen idee. Ik denk wel dat ik meer gefocust op een ding zou kunnen zijn, omdat de maatschappij en ik zelf het ook normaler zou hebben gevonden als ik alleen voor m’n werk en carrière was gegaan. Maar als ik nu zie dat mijn man de eerste 10 jaar van zijn dochter heeft gemist, dan denk ik ja er op terugkijkend ben ik blij dat ik gekozen heb om haar goed op te voeden en daarnaast ook te blijven werken. Ik heb de pech dat ik op het moment dat ik mijn carrière weer een boost wilde geven door een opleiding te gaan volgen en een heel ander pad in te slaan ik ziek werd. Maar daar kan niemand wat aan doen. Zoals mijn arts zei dat is gewoon pech hebben.

Heb jij een vraag voor mij voor deze challenge? Klik dan op de link en stel daar je vraag: 365 dagen challenge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s