Chateau Biron en de kloostergang van Cadouin.

Maandag, lekker relaxed ontbeten. Kleurplaat afgemaakt en Erik en Marley even samen op avontuur. Dat avontuur duurt iets langer dan gepland omdat het hier heuvel op en af is. Ze komen allebei gesloopt thuis na 1 1/2 uur. Marley kan zelfs niet meer opstaan als ze eenmaal is gaan liggen op het terras. We laten haar dus lekker op de bank achter met de airco aan en gaan zelf naar chateau Biron. Het chateau geeft een mooi uitzicht over het omliggende land! Het is 800 honderd jaar, tot 1938 in handen geweest van een en dezelfde familie. Tot 1978 is het in particulier bezit geweest en nu is het eigendom van de provincie de Dordogne. We kunnen een dubbel ticket kopen bij de kassa met korting dat ook geldig is voor Cadouin. Ik had gelezen dat het een mooie kloostergang heeft dus gaan we na het chateau door naar Cadouin.

(Klik op de foto’s voor grotere weergave.)

Chateau Biron :

De binnenkant is ook goed gerestaureerd alleen ontbreken er meubels.

Het kasteel geeft een robuust gevoel en ik vind het gebruikte zandsteen binnen prachtig. Lijkt me mooi om dat in huis op de grond te hebben 🙂 We gaan door naar Cadouin maar eerst moet er natuurlijk ijs gegeten worden omdat het warm is en omdat het hier overal veel klimmen is en…. omdat het vakantie is! Cadouin heeft als dorp een fijne vibe. Het is klein maar pitoresk. Voor wie interesse heeft, hier is meer te lezen over de abdij.

Naast de kloostergang is de abdijkerk dus eerst daar een bezoekje en weer een kaarsje voor de papa’s en mama aangestoken en natuurlijk ook voor oom Dick, oom Klaas, tante Rie en lieve vriendinnen. Ik denk altijd dat mn vader dan ergens zit te mokken op een wolk omdat hij weigerde een kerk in te gaan, maar wees gerust daar op je wolk we zijn niet bekeerd 😉

De kloostergang is klein maar heel mooi en er is veel te zien. De sfeer is heel kalmerend, dat komt omdat iedereen meer in zichzelf gekeerd is, als er iets gezegd moet worden fluistert als in een bibliotheek en rennende kinderen door hun ouders snel het museumwinkeltje worden in gebonjourd. Er zijn veel vaak met humor gemaakte sculpturen te ontdekken.

We rijden door  Monpazier terug en dat ziet er uit als  een dorp dat ook ontdekt moet worden en waar we van de week maar eens lekker moeten gaan lunchen. De dag sluiten we nu af op ons terras met een panache en een leffe Ruby.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s