Wie vlucht en wie blijft – Elena Ferrante

wie

Dankbaar voor deze gelegenheid om het boek Wie vlucht en wie blijft te lezen en te recenseren! Want nu moest ik ook deel 1 (De geniale vriendin) en 2 (De nieuwe achternaam, die is zelfs in mijn korte lijst all time favourites gekomen) lezen, en wat een geweldige ervaring was dat. Voor mij echt de eerste keer dat ik achter elkaar een trilogie las die van het begin tot het einde boeide. Ik vergat soms echt helemaal mn omgeving en ging op in de levens van Lila en Elena en dat is echt heel bijzonder, want ik heb echt al heel veel gelezen en je moet van goede huize komen om dit tegenwoordig te kunnen bereiken. Vooral die wisselwerking in de relatie van Lila en Elena is bijster interessant. Ze kunnen niet zonder elkaar maar zijn bij elkaar ook vaak helemaal niet goed voor elkaar, bijna een giftige uitwerking lijken ze op elkaar te hebben. Het is in ieder geval een bijzondere chemie en band die de dames met elkaar hebben. Maar de recensie moet natuurlijk over dit laatste deel gaan (er komt nog een deel 4 in oktober heb ik mij laten vertellen) Hier zijn de vrouwen inmiddels volwassen en ontstaat er echt een splitsing in hun levenspad. Elena is afgestudeerd, heeft een boek geschreven en gaat trouwen met een respectabele man afkomstig uit een dito geslacht en verhuisd ver weg van de oude wijk. Het huwelijk van Lila is dramatisch en ze weet zich er uiteindelijk aan te ontworstelen, maar ten koste van wat? Zij is gebleven in Napels, in de oude buurt waar hele andere regels lijken te gelden dan voor de moderne Italianen die zich buiten Napels lijken op te houden. De twee culturen waar de vrouwen zich nu in bevinden lijken te botsen en ze groeien uit elkaar. Hoewel Elena haar leven op de rit lijkt te hebben is het toch iedere keer weer Lila die als winnares uit hun zeldzame telefoongesprekken lijkt te komen. Elena lijkt maar niet los te kunnen komen van haar verleden, hoewel ze heel veel kansen heeft gecreëerd lijkt ze als in een verlammende waas door het leven te gaan. Het verhaal is met tijden rauw en hard, vooral het leven in de oude arme wijken van Napels komt echt tot leven. De strijd tussen de communisten en fascisten leeft daar enorm en vrouwen hebben eigenlijk maar een recht, het aanrecht. Een harde wereld waar de vrouwen sterk maar ook vooral heel slim moeten zijn om vooruit te komen zonder de nodige klappen op te lopen. Het boek is in een vlotte stijl geschreven, niet te veel te uitgebreide sfeerbeschrijvingen maar toch zie je, voel je en ruik je Italië.

Ik zou zeker alle delen op de goede volgorde lezen, niet alleen omdat je ze niet stand alone zou kunnen lezen maar ook omdat je jezelf dat moet gunnen. Een hele bijzondere leeservaring.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s