De nieuwe Kratz – Gerard van Emmerik

9200000045904659

Het boek heb ik echt in een ruk uitgelezen, nou ja er moest natuurlijk tussendoor wel wat voedsel naar binnen e.d. maar een zondag was toch echt genoeg.  De schrijfstijl is kort en krachtig. Qua sfeer doet het denken aan de boeken van John Boyne.  Een bepaalde sfeer waardoor je voelt dat er iets niet klopt. Hoe en of dat vorm krijgt laat ik in het midden, we gaan ten slotte geen spoilers weggeven. De karakters komen allemaal aan het woord, worden beschreven maar toch blijven ze aan de oppervlakte en dat vind ik deze keer niet storend, het hoort bij de opbouw en de sfeer van het verhaal. Het heeft iets beklemmends en de schrijver laat de lezer dat zelf verder invullen met zijn eigen fantasie.

We hebben Julien, een min of meer wees ook al denkt hij daar zelf toch anders over. Hij verlangt naar een normaal, zelfs misschien wel gewoon saai, gezinsleven. Het tehuis waarin hij woont ziet hij als tijdelijke opvang. Hij deelt daar een kamer met Neil, die door wie hij is waarschijnlijk nooit het tehuis als adoptiekind zal verlaten. Toch ontstaat er een band tussen deze twee jongens die vooral gesmeed wordt door dromen over de toekomst.

Dan hebben we Hildegard en Karl Kratz, die hun eigen zoon hebben verloren en nu met Julien een nieuw gezin willen vormen. Het doet geforceerd aan maar wellicht kan het hen uit hun apathie halen waar ze in terecht zijn gekomen na het overleiden van Maikie.

Als Julien bij Hildegard en Karl komt te wonen zijn beide partijen op hun hoeden en doen zij alles om de ander niet voor het hoofd te stoten. Julien gedraagt zich als het perfecte kind, is beleefd, past zich aan, wil vooral niet opvallen, hij wil blijven. Hildegard probeert alle regels die er zijn voor een adoptiemoeder om die toe te passen, maar faalt daar iedere keer weer in, althans vindt zij zelf. Karl leeft vooral in zijn eigen wereld.

Het verhaal wordt van beide kanten belicht en langzaam naar het einde toe wordt duidelijk hoe deze levens met elkaar zijn verbonden.

Een aanrader dus voor de liefhebbers van de boeken van John Boyne en op een of andere manier moest ik ook steeds denken aan Tsjik van Wolfgang Herrndorf. Ook zo een groepje mensen die onder een stolp lijken te leven, losstaand van hun omgeving. Ik ga zeker nog vaker iets van Gerard van Emmerik lezen.

 

 

 

 

 

Advertenties

3 Reacties op “De nieuwe Kratz – Gerard van Emmerik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s