Just a dream.

Door slaapgebrek, machteloosheid, plaatsvervangend verdriet en ja ook schaamte val ik in een onrustige slaap.

Ik zie een klein vlinderhondje met zo een lichtblauw strikje in zijn haar of wacht is het toch rose? Ach wat maakt het uit. Het blaft als een gek tegen een bouvier die onverstoord verder gaat met het omploegen van de tuin van de buren. Het vlinderhondje denkt ach was ik maar die teckel van verderop, ook klein maar loopt wel altijd fier en stoer door de straat te banjeren met een blik van wie maakt mij wat.

Even later komt de teckel om de hoek en ziet het vlinderhondje staan blaffen, nou ja keffen, tegen de bouvier. Zonder na te denken rent de teckel erop af en hangt in zijn nek te bungelen. De bouvier kijkt ietwat verstoord om zich heen en denkt wat zou er vanavond in mijn bak liggen? De teckel laat los en gaat in het gras liggen. Je ziet hem denken. Misschien toch maar de hulp inroepen van de buurhond. Hoewel ze een haat-liefde verhouding hebben is het met de Duitse herder goed afspraken maken. Is altijd op tijd op de afgesproken uitlaatplek. Zolang hij maar geen kuil graaft in mn tuin denkt de teckel. Wellicht ook even de Engelse Bulldog van net over de sloot erbij blaffen. Indrukwekkend uiterlijk en je kan er op de uitlaatplek altijd een goed gesprek mee voeren en heeft bovenal gevoel voor humor. Moet wel altijd op tijd thuis zijn voor de thee. Als ik dan toch aan het blaffen ben denkt de teckel dan misschien toch ook maar die Amerikaanse Stafford erbij blaffen van verderop. Die schijnt de reputatie te hebben van bij enige twijfel bijten en niet meer loslaten.

Maar ja als er een hond begint te blaffen doet natuurlijk de hele buurt mee en voor je het weet is het een hele kakafonie van geluid, door elkaar geblaf en uiteindelijk weet je niet meer wie nou tegen wie blaft en waarom. Ik zie ook onze jonge herder zich in de kluwe storten. Omdat ze zo jong is wil ze aan de ene kant blaffen van kom op laten we toch gezellig met zn allen gaan spelen en aan de andere kant komt er iets boven van kom op we pakken ze!! Maar wie dan blaft er nog een labrador, nou volgens mij die bouvier blaft onze herder maar ja dan blaft die Ierse Setter weer nee we weten het niet. En andere blaffen dat er verder op ook een hondengevecht gaande is, erger nog er zijn veel meer gevechten gaande. Het lijkt wel of hele de wereld aan het blaffen en vechten is geslagen. Waar moet je nou gaan blaffen en waar bijten en waar gewoon maar in het gras gaan liggen rollen zie ik onze herder denken.

Dan opeens zie ik dat onze herder zich afzondert. Ze kijkt in de verte en ziet daar op het veld een hond zitten. Heel stil. Ze loopt er naar toe en vraagt hoe heet jij? Hatchi zegt ie. Waarom zit je hier, zo stil en alleen? vraagt onze herder. Nou zegt Hatchi ik zit op mijn baasje te wachten. Die is dood. Ik wacht op hem, tot hij thuiskomt. Oke zegt onze herder dan kom ik naast je zitten en wachten we samen. We hoeven niet te blaffen hoor. We kunnen ook gewoon samen hier zitten.
Opeens is het stil en zie ik alle honden daar zitten, ook de bouvier en de teckel. Samen zijn ze stil en dan als een roepen ze met gepaste eerbied:

Bring them home! Bring them home!

Just a dream.

Advertenties

Een Reactie op “Just a dream.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s