IJstijd – Maartje Wortel

ijstijdWie is James Dillard, bestaat hij wel of is hij alleen maar wat zijn omgeving hem toestaat om te zijn? Dat is een beetje de rode draad door dit verhaal en ook de eindconclusie van dit boek. James heeft zich een beetje terug getrokken uit het leven. Hij heeft rijke ouders die best wel een apart huwelijk hebben of hebben gehad want ze lijken totaal andere levens los van elkaar te lijden. James hoeft niks en woont in dure hotelkamers die betaald worden door zijn moeder. Hij leeft van dure Franse kazen en dito wijnen. Hij leeft in een soort twilight zone waar geen gevoelens en emoties bij komen kijken. Totdat hij Marie ontmoet. Die lijkt hem te kunnen raken met haar anorexia waar hij uiteraard niks over zegt, want je zou eens ergens emotioneel bij betrokken raken. En die onkunde om te leven en te voelen zorgt ervoor dat hij kwijt raakt wat hem lief is. Als hem wordt voorgesteld een boek te gaan schrijven lijkt hij even los te raken van alles en wil hij voor zichzelf gaan zorgen, maar ook hier weet hij zich geen houding te geven, een stelling in te nemen.

De achterflap heeft het over een geestige, ontroerende en slimme roman. Ontroerend zeker, slim, ja wat is slim? Knap dat wel vind ik omdat je als lezer heen en weer geslingerd wordt tussen verschillende emoties maar ook omdat je aan de ene kant afvraagt waarom lees ik over James Dillard en aan de andere kant herkenning omdat heel veel mensen leven op deze manier. Veilig, zich nergens aan durven binden of passie te tonen, niet ergens in willen of durven geloven en daarvoor te gaan omdat je kans hebt om op je bek te gaan. Geestig weet ik niet althans niet op de manier waardoor je met een glimlach af en toe op je gezicht zit te lezen. Het lege, trieste gevoel overheerst voor mij meer. Hoewel Zieck III (een kat) in een koffer is misschien wel zo een geestig momentje!

Het boek is in de ik-vorm geschreven, sommige mensen hebben daar een hekel aan. Het viel me niet op in dit geval, ik moest echt bij het schrijven van deze boekbeschrijving kijken in welke vorm het was geschreven. Misschien dat je daardoor wel heel snel in het leven van James mee dobbert, het pakt je. Fijne schrijfstijl waar veel variatie in zit door gebruik van verschillende zinslengte. Tegenwoordig kom je veel te vaak boeken tegen met alleen maar korte zinnen. De overpeinzingen van Dillard komen daardoor mooi tot zijn recht. IJstijd een interessante roman over liefde, literatuur en identiteit staat er ook op de achterflap en daar ben ik het helemaal mee eens.

Advertenties

Een Reactie op “IJstijd – Maartje Wortel

  1. Pingback: De leesstatistieken van 2014. | Itsanoushka's Blog·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s