Cursus Haags vloeken in Italie.

Als je reist horen daar natuurlijk ook wel eens minder leuke kanten bij. Nou moet ik zeggen dat wij gelukkig nooit Red mijn vakantie taferelen hebben meegemaakt en daar ben ik erg dankbaar voor. Natuurlijk zijn we wel eens een zonnebril verloren of moesten we wel erg ver rekken om vanaf het balkon tweehonderd meter verderop een streepje blauw te zien, dat waarschijnlijk de zee was. Of bedden die deden denken aan een houten plank of zoals in Egypte het bed het enige veilige plekje in de kamer was, dat je schoner bleef en zeer zeker gezonder door niet te douchen. Gelukkig was dat maar voor een nacht.

Twee dingen, waarvan ik er nu een in het spotlicht 😉 zal zetten, hebben zo nu jaren later er op terugkijkend toch wel een onuitwisbare indruk achtergelaten en toevallig hebben beide in Italië plaatsgevonden. Waar ik niks mee bedoel want ik zou zo weer op dat mooie balkon willen zitten in St. Agata, uitkijkend over de baai en de lichtjes van Sorrento en dan nog maar te zwijgen over die heerlijke mozzarella uit Napels. Vlak daarbij ligt Pompeii, natuurlijk togen wij daar bepakt en bezakt naar toe. Tas schuin over het lijf dragend en portemonnees goed weggestopt hebben wij daar heerlijk rondgelopen. Uitgeput van de hitte en de droogte wisten we na wat omzwervingen de auto terug te vinden en plofte we allen uitgekakt op de stoelen neer. Manlief houdt van autorijden maar vooral ook van controle dus die rijdt dan meestal, ik vind het prima des te meer kan ik van het uitzicht genieten. Zo ook toen, half onderuit gezakt aanschouwde ik de buitenwijken van Pompeii. De scootertjes scheurden om ons heen zoals overal in Italië. Toen we moesten stoppen bij een kruising werd opeens met veel snelheid maar ook onvoorstelbaar smooth mijn deur open gedaan. In eerste instantie dacht ik nog dat het iemand was die de weg wilde vragen…..ja hoe naïeve kan je eerste reactie zijn maar al snel verdween de Italiaan tussen mijn benen…..om mijn tas te pakken die daar op de grond stond. Nou dat heeft hij geweten! Volgens mij tetteren zijn trommelvliezen nu nog en kan hij ondertussen heel goed in het Haags vloeken. Er ontstond een ware worsteling waarbij getrokken, geknepen en gestompt werd. Toen de tas niet lukte probeerde hij m’n kettinkje van m’n nek te graaien, maar ook dat lukte niet omdat langzamerhand de rest van de auto ook tot leven kwam. Dochterlief, toen 10 jaar oud, probeerde haar veiligheidsriem los te krijgen om de mongool een knal te verkopen omdat hij aan haar moeder zat en manlief ramde hem op zijn arm en probeerde weg te rijden. Al weg scheurend zagen we door de achterruit zijn maatjes helemaal in een deuk liggen en wegscheuren op scooters en verdwijnen in de zigzag straatjes van Pompeii. Daarna was ik toe aan bier dat we trillend van de adrenaline ergens op een terras hebben gedronken.

Advertenties

3 Reacties op “Cursus Haags vloeken in Italie.

  1. Pingback: De Hobby Blogger – Cursus Haags vloeken in Italie. | Itsanoushka’s Blog·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s