Recensie Skippy tussen de sterren van Paul Murray

Skippy tussen de sterren – Paul Murray

Roman

Waardering ****1/2

Uitgeverij Signatuur

2011

De achterflap:

Skippy tussen de sterren beschrijft één enkele catastrofale herfst op het internaat Seabrooks, gezien vanuit zo’n twintig verschillende uitgeschreven perspectieven: studenten, docenten, administratieve krachten, priesters, vriendinnetjes, en de manager van een donutwinkel.

In het centrum van alles staat Daniel Juster, bijnaam Skippy, wiens dood – in Ed’s Doughnut House, nadat hij nog net de naam van zijn vlam in frambozenvulling op de vloer heeft weten te schrijven – de opening vormt van de roman. Skippy tussen de sterren gaat vervolgens met flashbacks terug naar de maanden die eraan voorafgaan, maanden waarin de zwaarmoedige veertienjarige verliefd wordt, een gevecht wint, een geheim bewaart en de aandacht trekt van faculteitsleden die niet per se het beste met hem voor hebben.

Onderweg leren we Skippy’s vrienden en kwelgeesten kennen: Ruprecht, Skippy’s bolle, geniale kamergenoot die experimenten uitvoert om de snaartheorie te bewijzen; Dennis, een aarts-cynicus wiens dromen zelfs sarcastisch zijn; Carl, Skippy’s rivaal in de liefde en psychopaat-in-de-dop; Lori, het object van Skippy’s dromen, die geobsedeerd wordt door een Britney Spears-achtig muziekdelletje en haar dieetpillen verbergt in de buik van haar teddybeer; en Mario, lieve, domme Mario, wiens obsessie met seks vermoeiend zou worden als het niet de bron was van vele hilarische slaapkamergesprekken tussen de vrienden.

De schrijver:

Paul Murray (1975) is een jonge, Ierse auteur uit Dublin. Zijn eerste roman, An Evening of Long Goodbyes, werd genomineerd voor de Whitbread Award in 2003. Zijn tweede roman, Skippy dies (Skippy tussen de sterren), kwam op de longlist voor de Booker 2010 en stond hoog op talloze internationale ‘eindejaarslijstjes’.

Skippy tussen de sterren:

Skippy tussen de sterren speelt zich af op en rond een katholieke jongenskostschool in Ierland waar men er alles aan zal doen om de goede reputatie van de school te waarborgen. We krijgen te maken met een narcistisch schoolhoofd, vage paters, gefrustreerde pubers en dito leraren.

De hoofdrollen zijn weggelegd voor een groep klasgenoten met Skippy als middelpunt die in het begin van het boek komt te overlijden. De rest van het boek wordt gebruikt om de maanden die daaraan voorafgaan in beeld te brengen. De vriendengroep van Skippy bestaat o.a. uit Ruprecht, een genie dat niet begrepen wordt en die probeert in contact te komen met andere dimensies door allerlei vage apparatuur te bouwen, dit alles wordt met de nodige humor neergezet door Murray. Verder hebben we nog Mario, die zichzelf heeft uitgeroepen tot ladiesman, alleen weten de ladies dat niet. De ladies bevinden zich op een steenworp afstand in een soortgelijke school en setting. Wat uiteraard tot de verbeelding en rond gierende hormonen spreekt. Verder hebben we daar Carl, het type borderliner, een gevaarlijke en onbetrouwbare persoonlijkheid dat nog eens versterkt wordt door zijn drugsinname die eigenlijk bedoeld is voor de verkoop. Belangrijke bijrollen zijn er voor de dames. Zo is daar Lori, die door schade en schande leert zichzelf te worden en met name voor de nodige spanningen zorgt tussen Carl en Skippy.

Een andere hoofdrol is weggelegd voor Howard de lafaard, de geschiedenisleraar. Hij is een oud leerling en heeft net een mislukte carrière in de financiële sector achter zich gelaten. Daarom gaat hij terug naar de plek waar zich 10 jaar geleden een tragedie heeft voorgedaan waaraan hij zijn bijnaam heeft te danken. De reden waarom hij Howard de lafaard wordt genoemd komt tijdens het verhaal langzaam naar voren en dan begrijp je ook dat zijn leven in de ban is van schuldgevoel en waarom hij leeft alsof hij onder water zit, niet echt durft te voelen. Hij laat ons zien hoe moeilijk het is om jezelf trouw te blijven als de groep iets anders van je verwacht. Terwijl jezelf daardoor ten onder gaat en je het gelijk aan jouw kant lijkt te hebben staan. Wat houdt een mens tegen om te doen wat hij goed acht?

 
Murray weet ook heel goed te laten zien hoe vooroordelen ontstaan en daardoor ook alle gebeurtenissen in dat daglicht worden uitgelegd. Wat de vooroordelen alleen maar versterkt en uiteindelijk voor waarheid worden aangenomen. Daarnaast weet hij ook goed te laten zien hoe de self fulfilling prophecy werkt en hoe ontvankelijk je daarvoor bent als kind. Als je maar vaak genoeg verteld wordt dat je niet deugd, ga je je daar ook naar gedragen.
Mooi vind ik ook de verschillende perspectieven die je laten zien hoe intens de belevingswereld van een puber kan zijn en hoe intens ze als groep kunnen leven en hoe de rest van de wereld daar dan een beetje om heen draait.
Dit alles gecombineerd met een heerlijke directe schrijfstijl die afgewisseld wordt met mooie mijmeringen en een geweldig gevoel voor humor en je hebt een boek met karakters die je nog lang bijblijven. Dit is zo een boek dat je later in de boekenkast ziet staan, je het even er uithaalt en dat je dan meteen weer de hoofdpersonen en omgeving voor je ziet. Het enige nadeel is misschien dat het een beetje te dik is, maar dat vergeet je snel als je weer opgeslokt wordt door het verhaal. Kortom een heerlijk boek voor de lange donkere avonden die er aan komen.

Advertenties

6 Reacties op “Recensie Skippy tussen de sterren van Paul Murray

  1. *scrolt snel naar beneden* Ik ga zeker dit boek lezen,las geloof ik Zaterdag in AD ook een lovend stuk over het boek en de sterren die jij gaf overtuigen mij nog eens. Na het lezen kom ik terug voor je recensie! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s