Pubers en BB

Trinnnnnggggg…… Trinnggggg, de bel van de voordeur. Ik hijs mij uit de tuinstoel, ontvouw de stijve ledematen en strompel naar binnen. Even spiekend door de luxaflex van onze voordeur zie ik daar mijn mooie blonde scooter meisje staan. Nou ja bijna vrouw hè! Ze wordt 18 dit jaar, weliswaar bijna aan het eind van het jaar maar toch. Daar staat ze met haar veel te grote tas in de knik van haar elleboog, een BB in haar handen en een zonnebril in het haar. Ik weet dat ze eigenlijk helemaal geen tijd heeft om even gezellig te kletsen want haar BB (blackberry) eist haar volledig aandacht, al een tijdje eigenlijk…

Ik doe de deur open en roep enthousiast “Hi schatje.”. Ze loopt naar binnen, druk toetsen indrukkend op haar BB, waarschijnlijk aan het pingen. “Hoe was het op school?” Een ijzige oog opslag, oeps foute opmerking. Nou doe ik dat de laatste tijd wel vaker. Eerlijk gezegd ben ik er nog niet helemaal achter wat ik fout doe, ik heb de logica zeg maar nog niet gevonden. Soms zeg ik ook niks maar sta ik te veel in haar space. Andere keren is het ook heel gezellig hoor en is ze aandachtig en inlevend maar bij een puber hoort die bipolaire persoonlijkheid, het ene moment gaat het hartstikke top en het volgende moment kijk je verkeerd en dan boemmm ontploft de bom. In het begin probeer je nog die bom onschadelijk te maken maar dat eindigt dan alleen maar in een nucleaire oorlog van beide kanten.

Dus deze keer laat ik het even lekker waaien. Soms is ze zich er geeneens van bewust, te druk, te veel zaken die op haar smalle jonge vrouwen schouders drukken. Even lekker afreageren, wie kent dat niet. Als ik goed in me vel zit, geen probleem en kan ik vaak nog wel een opmerking maken die de lucht opklaart en ik mijn mooie lieve intelligente meid weer zie, even onbezorgd lachend. Nu lacht ze ook alleen niet om mij merk als ik hoopvol op kijk, er gebeurd iets komisch op dat schermpje. Wat weet ik niet en dat maakt ook dat jij je buitengesloten voelt terwijl er toch maar fysiek twee mensen in huis zijn. Maar virtueel wel 10, het pingt namelijk allemaal met en door elkaar. Pfff vermoeiend denk ik. Ik probeer nog wel het gesprek aan te gaan omdat ze per ongeluk blijkbaar op de bank in de huiskamer is beland. Meestal vertrekt ze naar boven met zinnen die vaak de woorden, huiswerk, klote school en geen leven bevatten.

“Hoe was het vandaag?” Voorzichtig het woord school vermijdend.
“Huuuhhh?” Er wordt door gepingd.
“Hoe het was…”
“Ja ff hoor mam” Lachend en pingend.
Netjes wacht ik even en na een seconde of 10 lijkt de BB stil en wordt ie op tafel gelegd. Snel grijp ik mijn kans, maar helaas te laat het dingt trilt alweer, dringend, net alsof hij het alleen recht heeft op interessante en dringende boodschappen. Nu wordt er niet gelachen om het schermpje maar volgt er een diepe zucht. Ze is namelijk ook eindredacteur van een krant op school en blijkbaar had die leraar ook wel door dat als het iets moest worden dat hij haar die job moest geven. Want ze kan namelijk heel veel regelen met dat ding en zit overal bovenop. Nu weer eentje die de instructies niet goed begrepen heeft, maar blijkbaar valt nu toch het kwartje en zie ik de glimlach weer terug komen.
“Hoe was het van….”
Ping
“Even hoor mam”
“Ja maar ik wou….”
“Laat me nou even, het is enige wat ik heb, waar ik even bij kan ontspannen”
“Ok, maar….”
Ping en gegiechel en een blik van ik zie je wel maar ik hoor je niet.
“Kan dat ding ook kringetjes maken in het water?”

Foute opmerking!

Advertenties

4 Reacties op “Pubers en BB

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s