Wo sind die leute und die gemüse?

Dit jaar hebben we onze vakantie al achter de rug. Een weekje Duitsland, klinkt niet echt exotisch ik weet het maar het Hochsauerland is een mooi natuurgebied en niet zover rijden.  Aangezien dochterlief aangaf dat ze dit jaar niet meer mee wilde op vakantie met ons, wat natuurlijk best een beetje zeer deed, maar ook zo zijn voordelen heeft. Je hoeft niet meer in het hoogseizoen, dus goedkoper, dus lekker veel uit eten en op een terras neerploffen voor ijs of torte. Daar zijn ze daar namelijk dol op dus overal vind je het heerlijkste ijs en gebak en op vakantie denken we zeker even niet aan de lijn….

Of dochterlief ook niet meer mee wil als we weer naar Amerika of een van de andere mooie bestemmingen gaan waar we ooit zijn geweest durf ik niet te zeggen trouwens, maar dat zit er ff niet in, dus dat blijft gissen. Het is trouwens van beide kanten goed bevallen, iedereen vond het heerlijk rustig zonder elkaar :-).

We hadden een huisje in een bekend park gehuurd, met veel korting was er een 6-persoons huisje te boeken, ietwat groot voor met z’n 2en + hond. Maar uiteindelijk wel lekker ruim en konden we beneden slapen. Goed voor de gewrichten van ons allen. We hadden een huisje uitgezocht helemaal aan de buitenkant van het park, mooi aan de bosrand, geen huisjes meer achter je dus lekker vrij! Aangezien je in de winter hier ook kunt skiën in dit gebied is het natuurlijk behoorlijk stijl en zaten wij natuurlijk op het hoogstepunt. Een hele geruststelling was dat daar ook het helikopterplatform was dus mocht ik met een hartaandoeninkje boven komen dan hadden ze me zo opgepikt. Maar nadat ik na de eerste beklimming het idee had aan het zuurstof te moeten is het steeds beter gegaan, nog een weekje langer en ik was huppelend naar boven gegaan….. 

Het was trouwens wel goed dat we een paar keer per dag flink aan de wandel en klim moesten want die porties eten in Duitsland hebben Amerikaanse afmetingen. Met dien verstande dat de schnitzel in Duitsland beter is en dat in de US de spareribs de voorkeur genieten, maar groenten hebben beiden een hekel aan. In Duitsland was het helemaal erg, af en toe kwamen we een blaadje sla tegen, onaangemaakt en deed mij meteen denken aan de uitspraak van de heer Kranenborg “Ik ben toch geen konijn?” Maar gelukkig is het daar ook asperge tijd en hebben we wel heerlijke spargel kunnen eten want daar heeft ieder restaurant zijn eigen menu voor samengesteld. Echter bestel je een schnitzel verwacht dan niet meer dan een schijfje citroen.

Naast het ontbreken van groenten ontbrak het ook aan mensen. De kleine dorpjes die er prachtig mooi en goed onderhouden uitzien lijken uitgestorven. Halverwege de week kreeg ik het idee door een filmset te rijden waar allemaal mooie props staan maar dat verder inhoudsloos aanvoelt. Ook kon ik nergens bedrijventerreinen ontdekken of kantoren, wel veel koeien in de wei. Dus er wordt wel wat geboerd daar, maar verder geen levend wezen te bekennen. Wij bedachten dat ze misschien allemaal aan het werk waren in de grotere steden. In het weekend zouden we wel kennismaken met de dorpsgenoten leek ons zo. Maar ook op zondag met een prachtige zon geen mens te bekennen. Prachtige speeltuinen voor/naast/achter huizen, die niet onderdoen voor de openbare speeltuintjes, blijven ook onaangeroerd, zelfs de wind speelt niet met de schommels. Af en toe hoor je wel een geluid, wordt er gepraat of gelachen, maar dat komt uit een bovenlichtje dat openstaat en de gordijnen bij de overigens kleine raampjes potdicht zitten. ‘s Avonds hebben we wel een enkeling naar buiten zien komen toen we voor de ijssalon zaten met overigens een belachelijk groot ijsje voor een belachelijk lage prijs. Manlief en ik keken elkaar bij het afrekenen echt aan van dat klopt niet. De verbazing was ook van onze gezichten af te lezen maar de Italiaanse ijsman gaf geen krimp. Toen hebben we een meisje in een Golfje zien langskomen en uitstappen voor een milkshake en nog een man in een foeilelijke Mercedes die met een teiltje ijs naar buiten kwam.   

Het was een heerlijk weekje, met lekker vlees, veel boeken, natuurschoon en rust met hier en daar een Amerikaanse touch en dat op 4 uur rijden!

Advertenties

3 Reacties op “Wo sind die leute und die gemüse?

  1. Die Duitsers waren ook op de vlucht vanwege het einde van onze aarde…. Daarom was het zo rustig. Zijn vast met hangende pootjes terug nu (geen idee waar ze eerst naartoe waren gevlucht,misschien……Nederland?) 😉

    Ontspannen week dus! 😀

    • Heb daar wel wat op het nieuws gezien van mensen die hun baan hadden opgezegd omdat 21 mei de wereld zou vergaan. Zijn vast weer hard aan het solliciteren. Toch wel apart om bij een sollicitatie aan te geven waarom je bij je laatste werkgever bent weggegaan 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s