Sympathie

Kwam in een studieboek over deskundig hulpverlenen het volgende tegen onder de paragraaf Vormen van vervormd luisteren:

Sympathie heeft onmiskenbaar een plaats in menselijke relaties. Het ‘gebruik’ ervan (als dat woord niet te onmenselijk klinkt) in de hulpverlening is echter beperkt. Wanneer ik sympathiseer met iemand anders, word ik in zekere zin zijn of haar medeplichtige. Als ik sympathiseer met een cliënte als zij mij vertelt hoe verschrikkelijk haar echtgenoot is, kies ik positie zonder het hele verhaal te kennen. Het tonen van sympathie kan het zelfmedelijden van een cliënt versterken. Zelfmedelijden zorgt er echter voor dat de cliënt minder geneigd is actie te ondernemen om iets aan de problemen te doen.

Voor mij gaat die uitspraak net wat te kort door de bocht. Als je als hulpverlener sympathie of begrip kan opbrengen voor iemands verhaal betekent niet automatisch dat je het ook eens bent met zijn of haar oplossingen. Voor mij zijn dat totaal verschillende zaken. Daarnaast luister je altijd naar het verhaal van de cliënt en hoor je nooit de andere partij. Natuurlijk moet het gezond verstand van de hulpverlener tunnelvisie voorkomen maar betekent niet dat je geen sympathie voor iemand zijn situatie kan opbrengen. Daarbij heeft niet iedere cliënt zelfmedelijden en hoeft dat ook niet de neiging om actie te ondernemen in de weg te staan. Dus blijf altijd uitgaan van je cliënt en probeer denken in stereotypen te voorkomen, het staat het empathisch begrip ernstig in de weg. Een cliënt is meer dan een etiket. In het zelfde studieboek staat ook dit en dat onderschrijft mooi wat ik bedoel:

In termen van de Gestaltpsychologie: zorg dat uw cliënt ‘figuur’ blijft – vooraan in uw aandacht- en dat de modellen en theorieën over cliënten ‘achtergrond’ blijven – kennis die uitsluitend wordt gebruikt voor het begrijpen en helpen van deze unieke cliënt.

Advertenties

4 Reacties op “Sympathie

  1. Tja, ik lees dat je Fe tekst wat te.kort door de bocht vindt.
    En dan begin je met ‘sympathie of begrip’ . Daar toon je wat mij betreft de verwarring die vaak leeft. Daar kun je buiten blijven als je beseft, of onderzoekt of er iets in die redenering zit dat geldend kan zijn, dat sympathie geheel iets anders is als houding en actie dan ‘begrip hebben voor’. Het laatste vereist een neutrale niet oordeelde open luisterhouding, een voor de ander er zijn, terwijl sympathiseren een in het turbulente bootje emotioneel medeleven of medelijden met zich mee brengt. Een ander manier om er naar te kijken is: bij begrip en empathie breng je jezelf helemaal niet in. Bij sympathie betrek je je bij en met de ander vanuit je eigen mening of eigen verhaal, oftewel je brengt jezelf in wat betekent dat je niet meer volledig bij de ander bent. Sympathie ontkracht daardoor de helpende houding. Hoe is het voor Jou dit te lezen?

    • Interessant en leuk ook om zo een beetje verschillende invalshoeken te lezen. Bedankt voor je reactie! Inderdaad het is maar net hoe je het woord sympathie uitlegt, dus wellicht handig om daar in het boek meer aandacht aan te geven. Als sympathie in gaat houden dat je gaat begeven op het vlak van meegaan in een misschien aanwezige slachtofferrol, nee en zeker niet zoals jij het woord sympathie omschrijft, dan ben ik het eens met je. Maar het blijkt dus maar weer dat het heel belangrijk is in de communicatie om af te vinken of waar je over praat ook dezelfde betekenis heeft voor de gesprekspartners. Ik miste een beetje de nuance in dat stukje over Sympathie, terwijl andere punten subtieler worden uitgelegd in het boek, het leek een beetje of de schrijver zijn eigen gevoel liet doorschermeren.

  2. De reden waarom sympathie in je boek weinig aandacht krijgt is volgens mij in lijn met de eerste zin die je citeert: “Het ‘gebruik’ ervan is …. Beperkt. Precies zoals ik het ervaar en begrijp. En dat maakt, omdat sympathie in essentie geen hulp biedt aan iemand die tot inzicht wil komen en die (weer) verantwoordelijkheid voor eigen welbevinden wil terugvinden, dat er waarschijnlijk weinig over geschreven wordt als toepassing.

    • Het wordt ook niet als therapie onderdeel behandeld maar zoals gezegd in blogje het wordt aangehaald als een van de vormen van vervormd luisteren. De andere vormen leveren meer eenduidige info. Thats all 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s