Kruispunten

We komen ze iedere dag tegen die kruispunten van keuzes. Sommige zijn makkelijk, dan kun je alleen rechts of links. Blijf ik als de wekker is gegaan nog lekker 9 minuten snoozen, zodat ik de dag eigenlijk al te laat begin en in volle stress de deur uit moet rennen of spring ik er meteen fris en fruitig uit. Nou ben ik geen ochtendmens dus die laatste optie is niet echt van toepassing. Meestal kom ik stijf en krakkemikkig opgang, lekker met rust gelaten door mijn huisgenoten. Alleen de hond trekt zich er niks van aan die staat vrolijk kwispelend met haar blauwe kip me hoopvol op te wachten ‘ s morgens.

Natuurlijk zijn er veel grotere en belangrijkere kruispunten die we moeten nemen.  Door de snelheid waarin we leven, werk, kinderen, man, vrienden, hobby’s en huishouden nemen we vele kruisingen blind en in volle vaart. Vaak steken we gewoon rechtdoor over, wel zo makkelijk en het remt niet af, we kunnen gewoon doordenderen. Totdat we bij een kruising komen die is afgesloten en we verplichten worden om te remmen. Soms zien we dat niet aankomen en vliegen we uit de bocht.

Nu ben ik vorig jaar april verplicht tot halt gekomen omdat het lijf niet meer door de bocht wilde. Ieder nadeel heeft zijn voordeel dus ook hier. Nu ik jobloos en in afwachting van de revalidatie ben kom ik heel rustig aan tuffen op de kruisingen. Bij belangrijke kruisingen stop ik zelfs en kijk ik rustig alle kanten op. Een van die kruispunten heet studie.

De aanbouw van dat kruispunt begon al eigenlijk in m’n jeugd maar aangezien dat meer een verkeersknooppunt is laten we dat nu voor wat het is. Nu moet ik wel zeggen dat ik een aantal jaren geleden met behulp van wat EMDR er toch een mooie achtbaansweg met fly-over van heb kunnen maken.

Nee, dit kruispunt is 12 jaar geleden in zicht gekomen en er is ook al op verschillende manieren op aangereden.  De eerste keer was er de keuze studeren  of nieuwe baan. Ik zat namelijk al 7 jaar bij het zelfde bedrijf en kwam op een doodlopende weg terecht. Door omstandigheden was een combi van die twee, een nieuwe baan met studie, voor mij niet een optie, maar door die zelfde omstandigheden was ik wel in de gelegenheid om de baan op te zeggen en mij op een studie te gaan storten. De keus voor de studie was niet moeilijk, Psychologie werd het. Mateloos interessant. Heerlijk al die verschillende theorieën, leuk ook om een boom op te zetten met anderen.  Na twee jaar was de koek op, het was nog steeds interessant maar ik mistte het werk en de collega’s. Daarnaast kwam ik er ook achter dat ik de theorie erg leuk vond en dat als ik 20 jaar eerder op deze kruising was aangekomen ik ook zeker als onderzoeker aan de slag had willen gaan.

3 jaar geleden kwam ik weer op diezelfde kruising aan. Het bedrijf waar ik toen werkte werd overgenomen door een Amerikaans bedrijf.  Aangezien zij een hele nare manier hadden om van hun personeel af te komen zonder al te veel kosten te maken en ik dat beleid moest uitvoeren omdat ik als enige op de HR-afdeling was overgebleven koos ik ervoor om mezelf  ‘ s morgens in de spiegel aan te kunnen blijven kijken en nam ik ontslag. Op zoek naar een nieuwe baan had ik tijd voor een studie.  Deze keer leek het me leuk om wat praktischer te gaan doen, ook iets wat in een wat overzichtelijkere tijd zou zijn af te ronden. Het werd stresscounseling. Nou ja toen het lichaam stopte, stopte de rest ook. Dus nu ben ik weer op de kruising aangekomen. Deze keer ga ik er eens stoppen en alles rustig voorbij laten komen. Want eerlijk gezegd vind ik de theorie nog steeds erg leuk maar heb ik nog steeds niets met de praktijk.

Op welk punt zit ik nu? Nou eerlijk gezegd voel ik me als m’n vriendinnetje op de lagere school. Als je aan haar vroeg wat wil je later worden zei ze: “iets met dieren”.  Wat wil ik nu? Weer verder met de studie of toch liever “iets met reizen, schrijven, eten, fotografie, boeken en mensen.” Misschien moet ik een wereldreis gaan maken en dat vastleggen in een boek met impressies, columns, diepte-interviews met de lokale bevolking, dit alles gelardeerd met heerlijke streekrecepten en de meest prachtige foto’s en met in de koffer interessante psychologie boeken. Nu nog een sponsor!

Advertenties

5 Reacties op “Kruispunten

  1. Ben even gestopt bij het kruispunt om jouw verhaal te lezen…. (om maar even in de sfeer te blijven) Het is ook wel een kruispunt om echt bij stil te staan…….

    Mooie blog Anoushka!

    • Ja die vergelijking kwam ook bij me op tijdens het schrijven maar hebben toch nog wat andere afslagen en kruisingen tussen gezeten, dus het is toch meer terug komen op dezelfde kruising, voor mij dan. Thnx!

  2. Eat, Pray Love,..baby! Blijf vooral schrijven en ‘iets’ met mensen,..want iedereen die ooit met jou van doen heeft gehad heeft onmiddellijk kunnen ervaren hoe fijn dat is. Hoe rustig je van je wordt, hoeveel je kunt lachen met je, hoeveel goede adviezen nieuwe ideeën je krijgt en hoe vrolijk je van je wordt. Ik hoop op boeken columns en lekkere etentjes met wijn, welk pad je ook kiest denk ik dat het uiteindelijk allemaal samenkomt. Hoe heet dat,..het bloed kruipt waar het niet gaan kan,.. Dikke kus en ik hoop tot heel snel,..want ik mis je inmiddels wel hoor! /Elin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s