Sociale Controle

Even een situatieschets. Wij wonen in een doodlopende straat dus alles is goed te volgen voor mensen die daar interesse in hebben. Wie en hoe laat gaan ze de straat uit, met wie, waarom en hoe laat komen ze weer terug. Uiteraard houdt niet iedereen zich daar intensief mee bezig maar zoals iedere straat hebben wij ook hier een bejaarde man die graag de boel een beetje in de gaten houdt. Als hij het niet weet of twijfelt spreekt hij je aan, bij de bakker of de AppieHappie of zomaar op straat als je met de hond voorbij komt. Zo ook mij toen ik onze grote schat aan het uitlaten was. Een gevaarte van 40 kilo die niet van andere honden houdt en al helemaal niet van zenuwachtige kuitenbijtende Jack Russels. Als ze er een te pakken krijgt zou er denk ik behoorlijk mee geschud worden, net zoals met haar pluche kip waarvan ook regelmatig de witte vlokken door het huis dwarrelen. Nou wil het toeval dat de beste man inderdaad een Jack Russel heeft en nog iets kleins,  onbeduidends en druk. Ze lopen altijd los en proberen onze hond, die aangelijnd is omdat het geen hondenlosloopplaats is, dan in de flank aan te vallen. Het lijkt wel afgesproken werk, een komt van achteren aangerend en de andere komt stiekem van rechts.  

“Dag buurvrouw”
“Hi buurman”
“Lekker de hond aan het uitlaten?”
“Ja zeker.”
“Tis wel glad he?”
“Uhu.”
“Zeg woont u nu alleen in dat grote huis?”
“Nee hoor, samen met man en kind.”
“Ik dacht u woont daar met uw twee dochters.”
“Nee, ik heb maar echt een dochters.”
“Maar ik zie ze toch echt met z’n tweeën de hond uitlaten.”
“Zou best kunnen, misschien met een vriendin.”
“Hmm”.
“Nou dan ga ik nu even verder want onze hond wordt wat onrustig van uw hondjes.”
“Maar uw man woont daar toch niet meer?”
“Nou vanmorgen is hij nog vanuit huis naar z’n werk gegaan”
“Maar uw man rijdt toch in die Mercedes?”
“U bedoelt waarschijnlijk onze buurvrouw van twee huizen verderop. Die hadden een Mercedes. Wij hadden een BMW.”
“Nou die zie ik ook niet meer rijden.”
“Nee, dat klopt.”
“Waar rijdt hij dan nu in?”
“Uuh”
“Is het soms die donkerrode Volvo?.”
“Jaaa.”
“Hmmm. Maar u rijdt tocht altijd in een groene Toyota?”
“Ja, dat klopt.”
“Ja, ik hou het altijd goed in de gaten hoor de buurt.”
“Uhu.”
“S’avonds loop ik ook altijd bij u even langs met de honden, om te kijken of alles goed is.”
“Nou dat is een hele geruststelling.”
“Maar dan zie ik nooit die Volvo voor de deur staan.”
“Garage.”
“Ik dacht dat iedereen die voor opslag gebruikte.”
“Soms.”
“Waar laat u de fietsen dan?”
“Uuh. Pfff….”
“Zeg die hond van u is niet echt gezellig hè?”
“Nou ja ze houdt niet zo van kleine witte hondjes. Ze is vroeger als pup gebeten door een Jack Russel.”
“Nou ja misschien moet we ze eens kennis laten maken, even laten snuffelen aan elkaar. “
“Lijkt me een goed plan buurman. U wilt geen hondjes meer?”
“Huuu?”

Sindsdien zwaait de buurman alleen nog maar naar ons.

Advertenties

8 Reacties op “Sociale Controle

  1. Haha. Zo’n man heeft dus weinig te doen. Je verhaal doet me denken aan het ene weekend dat we met buren vier huizen verderop de auto’s hadden geruild omdat zij een grotere nodig hadden. De rest van de buurt snapte er geen hout van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s