Monument Valley schoonheid versus armoede

Donderdag 19 juli 2001
6.45 En wie loopt er weer rond, spullen in te pakken enzo en wie liggen er nog lekker te knorren? Ik doe het niet meer.

Vandaag op weg naar Monument Valley.

Weer even een stop bij de Jacob Lake Inn, voor het inslaan van wat muffins en fudge, dat lag ons gisteren al zo vriendelijk aan te kijken.
Dochterlief heeft lekker een badlaken over zich heen getrokken en ligt vredig te knorren.

We komen onderweg wegwerkers tegen. Een daarvan staat met een bordje stop/slow in zijn handen, de andere 4 staan te kijken hoe hij dat doet. Het zal toch maar je werk zijn, een hele dag in die hitte met zo’n bordje staan .Hopelijk lossen ze elkaar af. Hoewel sommige zo verveeld aan die stok hangen dat ik het betwijfel.

8.20 Het is al 28 graden, dat belooft wat voor vanmiddag.

Even een break bij de Vermillion Cliffs. Het is echt een bloedheet en verlaten stuk ‘woestijn’, waar je niet met pannen en zonder water stil wilt komen te staan. Hubby en dochterlief hebben nog met wat rotsjes lopen gooien. Naar elkaar dan wel te verstaan.

8.45 Rijden door Marble Canyon, dat bestaat uit twee huizen, een tankstation en een motelletje. O, even stoppen want we komen over de Navajo bridge en zien een prachtige groene rivier.

Die groene rivier blijkt de Colorado te zijn, die hebben we heel vaak van uit de verte gezien maar nog niet zo vaak van dichtbij. De Colorado loopt oa. door de Grand Canyon. Sterker nog het is de maker er van. We zijn nog even over de brug heengelopen maar het is er zo alle machtig heet dat het zelfs in de auto aangenamer aanvoelt.

9.45 Ik moet proberen om boven het geblèr van Celion Dion uit te komen, want anders wordt het erg onverstaanbaar. (ik spreek het reisverslag in tijdens het autorijden ) We rijden nu Page binnen en zien in de verte het hel blauwe Lake Powell liggen.

Negen jaar geleden hebben we hier nog te vergeefs gezocht naar de Rainbow bridge. Een voor de Indianen heilige natuurlijk gevormde boog. Toen waren we, lees hubby, zo eigenwijs om te denken dat we die boog zelf wel over het water konden vinden. Dat is namelijk de enige manier om er te komen. Mooie speedboot gehuurd, zijn nooit verder gekomen dan de eerst kreek. Wel regelmatig de bodem geraakt en wat bumperig weer aangemeerd. Kaart lezen op het water is namelijk net even anders dan op de weg en zelfs dat wil niet altijd vlekkeloos verlopen. Veroorzaker nummer 1 van de ruzies op onze vakanties. Ook bij Lake Powall is de commercie toegeslagen en moet er tegenwoordig entree betaald worden, $10. Maar lekker puh we hebben een National Parks Pass en mogen gratis naar binnen. Hubby staat op z’n naad omdat wij geen zin hebben om de dam van binnen te bekijken. Hij vindt het onbegrijpelijk dat we die techniek niet willen aanschouwen…

Bij de haven kijken we nog even naar een house boat die te water wordt gelaten. Zou ik ooit ook nog wel eens willen doen, met een house boat een week lang over het meer dobberen. Een house boat is een soort camper maar dan voor op het water.

13.10 Komen aan in Kayenta, dat is echt een woestijnstadje in the middel of nowhere. Op zoek naar het hotel, bagage droppen en dan door naar Monument Valley.

Het blijkt hier een uur later te zijn. Het Navajo reservaat doet namelijk wel mee aan de Daylight Savingtime, dit ten opzichte van de rest van Arizona. Eenmaal op de kamer is een van de eerste dingen die ik doe de airco aanzetten. Ben nog niet weggelopen of er komt een gigantische steekvlam uit gevolgd door rook. Lijkt me toch niet echt de bedoeling. Ik terug naar de receptie en leg uit dat de airco ontploft is. Ze stuurt straks wel even iemand om het te repareren. Nou aan de grote van de steekvlam te zien verwacht ik niet dat het even te repareren is. Als ik dat vertel en vraag om een andere kamer heb ik het helemaal gedaan. Ik krijg wel een andere kamer maar mij wordt geen blik meer waardig gegund.

Je kunt door Monument Valley een eigen tour doen of een guided tour. We doen een eigen tour omdat we dan de tijd aan ons zelf hebben. Als we de tourbusjes tegenkomen zijn we blij dat we gekozen hebben voor de eigen auto want het is echt ongelooflijk zandhappen in die dingen. De weg bestaat namelijk uit rood zand en er zitten nogal wat gaten en hobbels in. Langs de weg zien we een huisje staan, je mag er niet zomaar foto’s van maken, je moet eerst toestemming vragen aan de bewoner. Blijkbaar werd die gek van al die maffe toeristen die opeens ongevraagd in z’n woonkamer stonden.

Het is er heet, droog en erg mooi in Monument Valley. De schoonheid is moeilijk vast te leggen op de gevoelige plaat.

Bij de zoektocht naar food ‘s avonds zien we duidelijk dat het een arm en dor gebied is. Die Amerikanen weten wel wat ze weggeven aan hun natives. Het is gewoon schandalig die contrasten. We komen langs staatsprojecten om de behuizing te bevorderen van de Indianen en langs veel kantoren waar voedselbonnen worden verstrekt. Helaas ook veel gevangenissen. Het is er een troosteloze bedoening. Onze blanke huid valt op hier en ik schaam mij er een beetje voor. Alcohol is hier trouwens ook niet te verkrijgen, dat is verboden in de reservaten.

Ze hebben niet veel meer dan een MacDonalds en een Burger King, dus nu maar eens de King uitproberen.

Info Wikepedia Monument Valley : http://nl.wikipedia.org/wiki/Monument_Valley

Website Monument Valley http://www.nps.gov/nava/index.htm

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s