Vliegplezier

De vakantie naar Cuba werd een combinatie van een lekker hotel met zwembad, voor dochter van 6 jaar en verschillende excursies om het land te ontdekken.  Zo ook een tripje naar Trinidad. We zaten in een  resort aan de noordkant van het eiland en Trinidad ligt in het zuiden dus een excursie per vliegtuig werd het.  Eenmaal op het vliegveld, type rietenhut, stond daar een schattig dubbeldekker vliegtuigje, volgens manlief een Antonov 2, gebouwd tussen 1947 en 1960.

“Ach wat leuk, dat ze dat hier neerzetten, een openlucht museum”

Na het naam checken en in ontvangst nemen  van de ‘instapkaart’ werd het wachten op het houten bankje, samen met nog 6 andere passagiers. Opeens heel veel herrie en rook. “Kijk wat leuk, de motor doet het nog, leuk dat ze dat aan ons laten zien” Tot mijn verbazing rijdt het ook nog en kan het draaien en stopt het voor ons. Nou leuk hoor, entertainment voordat het vliegtuig er is. Tot mijn verbazing gaat de deur open, komt er een trapje uit en maakt iemand een gebaar dat we kunnen in stappen. Grappenmaker.  Maar nee niks grapje, gewoon instappen.  Een vliegtuig met 1 motor, brrrr.

Eenmaal binnen blijken er best wel ruime stoelen in te zitten, van grijs skai, wel een beetje doorgezakt, maar ok ze hebben wel veiligheidsriemen. Ik ga zitten en snoer me strak in. Ik kijk om me heen en het doet claustrofobisch aan, benauwd ook. Geen airco. Vast ook geen drankjes en hapjes onderweg, Iedereen zit en de piloot geeft gas. Rook!! Ik zie rook tussen de instrumenten vandaan komen. Ze zullen nu wel de motor uitzetten, en hup naar buiten, lekker naar het zwembad.  Maar niemand in de cockpit raakt in paniek, er wordt wat gewapperd en nog meer gas gegeven.  Met een ongelooflijke herrie komen we toch los. Pffff, misselijk.

De co-piloot staat op en pakt een koelbox. Ha lekker toch drankjes. Hij loopt ons voorbij, zal wel achterin beginnen, maar dat geeft niet we hebben maar 3 rijen stoelen dus  zo een lekkere koude cola!! Ik hoor een hoop gerommel achter me, maar ik kijk niet, misselijk. Opeens frisse lucht en meer licht. Toch maar even kijken. Ik zie nog net dat de co-piloot een stuk vliegtuigdeur in zijn hand heeft en achterin op de grond neerzet. Hij heeft het bovenste deel van de vliegtuigdeur eruitgehaald! Wie houdt die gek tegen? Niemand. Hij pakt de koelbox zet die voor de halve deur en zegt, view and fresh air!!

Na een half uur schudden, luchtzakken en een maag die het niet lang meer houdt besluit ik voor de frisse lucht te kiezen en verplaats me naar de koelbox, zonder riem maar dat heeft toch niet veel nut als die ene motor er meestopt. Verdomt zeg, mooi uitzicht!

Na een uurtje kijkt de piloot om en roept “Who wants to fly”? uhhh.  Blijkbaar zien mijn medepassagiers hier de lol van in en gaan om de beurt op de plaats van de co-piloot zitten en mogen wat rommelen. Zelfs mn dochter gaat even lekker op schoot en trekt ook aan een hendel. De piloot kijkt me aan. Maar ik bedank vriendelijk, ik zit hier prima op mn koelbox.

Hubby kan het natuurlijk niet laten en mag de landing in zetten. Voor het eerst ben ik blij dat ie uren achter de flight-simulator heeft gezeten thuis. Ik probeer alleen niet te denken aan al die keren dat er hard grondig gevloekt werd “Fuck, weer gecrasht”.

Advertenties

5 Reacties op “Vliegplezier

  1. Oh Anoushka! Ik lig dubbel van het lachen hier!! Ik zei het toch, een Antonov 2. Ik wou er een keer vrijwillig mee de lucht in en toen mocht dat niet van de regering. Nu tegenwoordig mag dat allemaal! Errug leuk stukkie! Ik zie jou al zitten op die koelbox. *big smile*

  2. Pingback: De Hobby Blogger – Vliegplezier | Itsanoushka’s Blog·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s