Vliegveld perikelen.

We zijn dol op reizen en zijn dus nogal eens op een vliegveld terecht gekomen. Dan begint m’n vakantie eigenlijk al. Heerlijk al die mensen die ergens naar onderweg zijn. Ik kom dan altijd tot leven. Maar er is natuurlijk ook wel eens akkefietje. Zoals dat chagrijnig stuk vreten in New York. Dat nog net niet m’n wisselgeld op de grond gooide toen we een koffie kochten aan de counter. Voor de rest wordt je over enthousiast geholpen in Amerika, bijna tegen het stalkerige aan.  Angstvallig drink je niet je glas helemaal leeg anders krijg je weer een liter cola met dito ijs. Durf je je bestek  niet neer te leggen want dan is je bord weg.  Maar dat geldt dus blijkbaar alleen op plekken waar een fooi in het vooruitzicht is.

Op een andere reis in Amerika moesten we onze koffers opnieuw inpakken omdat de ene koffer 4 kilo zwaarder was dan de ander. Ik heb die mevrouw nog geprobeerd uit te leggen dat ze allebei hetzelfde vliegtuig in zouden gaan. Maar die strijdt heb ik maar opgegeven want het leverde alleen maar stoïcijnse blikken op en ik zag ook een hand naar de heup gaan. Je weet het maar nooit met die Yanken en hun wapens. Ik heb ook nog geprobeerd net te doen alsof maar ze bleef erbij staan. Bitch.

Of even een sigaretje roken in een glazenhok in Washington dat midden in een vertrekhal staat. Je ben net een vis in een viskom, happend naar adem en ter vermaak van de niet-rokers. Het is wel lekker goedkoop roken want je hoeft zelf geen sigaret op te steken. Even met het hoofd om de hoek, inhaleren en weer doorlopen is voldoende. Amerikanen gaan trouwens helemaal rigide om met dat roken. Er is me zelfs in een pretpark verzocht m’n sigaret uit te maken omdat ik in het kindergedeelte zat…..buiten, op een bankje, geen mens laat staan kind in de buurt. Echt niet, niemand te zien!

Dan hadden we nog dat akkefietje met het nagelschaartje in Memphis. Stom eigen schuld, ik wist het maar toch per ongeluk in de handbagage terecht gekomen. Ik werd meteen gescheiden van de rest van de groep. Werd achter een afzetting gezet en ik mocht geen contact meer hebben met mijn reisgenoten. Waarvan de meeste voor het eerst vlogen en mij met paniek in de ogen nakeken. Ik als doorgewinterde reiziger gaf hun een bemoedigend glimlachje. Ik moest mn schoenen uittrekken, was geen probleem want het waren teenslippers. De voetzolen werden betast. Er werd gefouilleerd en er kwam nog een metaaldetector aan te pas. Daarna werd de bagage leeggehaald en werd mij het bewijsstuk getoond.  Er werd mij gevraagd of ik het nog wilde hebben, die vraag begrijp ik eigenlijk nooit, want als ik ja zeg kom ik het vliegtuig niet in. Dus ik deed vrijwillig afstand van dit wapen en kon mij weer bij de rest van de groep voegen. Waar ik met schouderklopjes en knuffels werd ontvangen. 

Een binnenlandse vlucht in Cuba was ook een aparte belevenis.  De vlucht en het vliegtuig ook trouwens maar dat verhaal verdient een apart blogje.  Een rieten hut, met wat houten banken waren de wachtkamer sterker nog dat was het hele vliegveld met een start/ landingsbaan van rood gekleurde aarde. Een medewerker van het vliegveld checkte onze namen op een lijstje en we  kregen een rood geplastificeerd papiertje dat duidelijk betere tijden had gekend, het bleek onze instapkaart te zijn. We moesten een uur van te voren aanwezig zijn, waarom wist niemand want er was maar een vliegtuig waar een stuk of 10 passagiers in konden . We hadden toen al kunnen weten dat het leuke oude Russische vliegtuigje, dat even verderop stond, geen museum stuk was….

Advertenties

9 Reacties op “Vliegveld perikelen.

  1. Hihihi… *grinnikt* Ging je met zo’n dubbeldekker? Antonov 2? Dan ik jaloers! 😉 Leuk om te lezen! Nog even en dan kan je een verhalenbundel uitgeven! :-))

  2. In de VS zijn ze wel heel erg op de regels volgens mij?
    De laatste maanden heb ik ontzettend veel gevlogen.. en je maakt toch altijd weer wat mee. Leuk herkenbaar stukje!

  3. Omdat wat jij allemaal beschrijft vlieg ik dus liever niet. En zeker niet met zo’n onveilig ding als een museumstuk. No thank’s.

    Wel lekker spannend beschreven.

    Sterkte morgen,

    xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s