Het witte jassen effect.

Ziekenhuizen ik haat ze, je komt er altijd naar buiten met iets waarvan je niet wist dat je er last van had. Als het even kan ontloop ik ze dan ook, maar deze keer kwam er ik niet onderuit en kwam ik bij de internist terecht. Hij nam ook voor alle zekerheid m’n bloeddruk op. Het bleef even stil.
“Is uw bloeddruk altijd zo hoog?”
“Ik weet niet wat u hoog noemt maar normaal niet nee”
“190/100”
“O”
Dus naast het stapeltje papier voor de andere onderzoeken kwam er ook nog een roze formuliertje bij voor een ECG en een 24-uurs bloeddrukmeting.

De ECG kon meteen, dat was op zich al verrassend en was ook snel achter de rug. Kreeg wat plaatjes met veel draadjes aangebracht, met een beetje fantasie leek het met al die draadjes op een Marlies Dekkers, dus daar kon ik wel meeleven.

De 24-uurs bloeddrukmeting liet wat langer op zich wachten. Gisteren naar het ziekenhuis om de boel aan te laten sluiten, zodat om de 20 minuten je bloeddruk wordt gemeten. De enige restrictie is geen autorijden. Dus wat lieve vriendinnen ingeschakeld, een voor de ophaaldienst en een voor de wegbrengdienst.

Daar aangekomen hangt er zo’n klok met van die handige lego steentjes dat ze om 13.30 weer aanwezig zijn. Ik kijk op mn formuliertje, daar staat toch echt om 13.00 melden. En aangezien we niet van te laat komen houden zijn we een kwartiertje te vroeg. Nou ja toch maar op de blauwe stoelen gaan zitten. De bruine stoelen zijn voor gips patiënten is me vorige keer uitgelegd, dus om een medische misser te voorkomen gaan we braaf op de blauwe stoelen zitten. Hoewel ons overgebleven puber gen roept om een rooie stoel te gaan zoeken.

Gelukkig kwam de beste mevrouw toch om 13.00, ze keek niet erg vrolijk maar oke dat doen ze daar bijna nooit. Ze riep een naam die verdacht veel op die van mij leek, dus ik nam aan dat ze mij bedoelde. Het duurde even voordat ze ook door had, dat ik het toch echt was die ze nodig had.
Eenmaal in de behandelkamer vertrouwde ze me toe dat ze een dagje inviel. Dat was erg rustgevend. Het ding werd aangelegd, met een ietwat te klein bandje, dus na de eerste meting sprong dat ding los, geen probleem , ze hadden ook een grotere. Nog een keer proberen, niks. Alleen maar streepjes en vreemde foutmeldingen. Samen de foutmeldingen doorgenomen, ach ja het was haar eerste dag. Ondertussen vriendin naar de koffiecorner gestuurd want ze moest de technische dienst bellen en ja dat kon nog wel eens even duren. Zoemmmmm. Gelukkig, we werden gerustgesteld, de streepjes horen zo, de patient mag namelijk niet zijn eigen bloeddruk aflezen, dat kan onrust veroorzaken en dat ja willen we niet he mevrouw.

Als het ding gaat meten moet je niet bewegen want anders gaat het hele ritueel na 4 minuten weer opnieuw beginnen. Piep piep, pfffffffff, hier denk je het is strak genoeg maar het gaat door met pompen tot fffffffffffffffffffffffffffffffffff en dan nog een beetje pffpfpf en dat dan 20 seconden lang. Geloof me savonds om 20.00 heb je toch echt het gevoel dat de biceps loskomt. Maar dan moet je de nacht nog door. Gelukkig pompt ie dan maar ieder uur….Na 23.00 zou dat ingaan dus ik naar bed dan kon ik alvast een uurtje slapen, maar om 23.10, 23.30, 23.50, 00.10 pffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff pfpfpf. Om 00.30 zet ik me schrap, maar nee niks dan stilte, hehe eindelijk ff wat lezen en toen slapen. 01.10 pfffffffffffffffffffffffffffffffffff pfpfpf tot 06.10 ieder uur wakker en toen weer het vrolijke 20 minuten ritme.

Om 7.30 staat manlief op : ‘heb je nog een beetje lekker geslapen schatje?’
“Wat denk jezelf, als iemand ieder uur je arm probeert te amputeren?” Denk dat hier een piekje te zien is bij de bloeddruk. Ook denk ik om 9.30 toen ik het ding a la Saw wilde verwijderen en toen om 10.30 m’n moeder belde met de mededeling dat de hoge bloeddruk waarschijnlijk een “witte boorden”effect is. Ik heb het voor de bloeddruk maar even zo gelaten. Ik leg een volgende keer wel uit dat m’n dokter geen crimineel is maar wel een witte jas draagt.

Advertenties

16 Reacties op “Het witte jassen effect.

  1. En nu maar hopen dat je bloeddruk goed is.

    Misschien he je moeder gelijk, laten we maar hopen hé.

    groetjes Elisabeth *die de eer heeft om als eerste te reageren op je blog, whoewhaa.

  2. Ben ik dan de eerste met een reactie op je eerste blog? 🙂

    Niet slecht gedaan voor je eerste blog.
    Heb zelf ook zo’n hekel aan ziekenhuizen en moet helaas dinsdag ook heen 😦

    Maar ja.. het hoort erbij.

  3. Grappig omschreven. Boeiend voor mij.
    lastig zo”n ziekenhuis, alleen daarvan krijg je al hoge bloeddruk. Overigens is het niet goed als bloeddruk(t) 😉

    ik ga je volgen.

    Gr Bas

  4. Leuke blog. Goed omschreven. Heb het ook gehad. Wat een crime dat stil zitten steeds. Dat ding bleef maar pompen.
    Verheug me op je volgende blog. Laat me wel ff weten als je die plaatst.
    Groetjes Ing

  5. Een vriend van me moest dat kastje ook. Heeft ook niet goed geslapen.
    Leuke blogs. Goed geschreven. Ik ga je ook hierin volgen. Groeten, Jetske

  6. Pingback: De Hobby Blogger – Het witte jassen effect. | Itsanoushka’s Blog·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s