Wo sind die leute und die gemüse?

Dit jaar hebben we onze vakantie al achter de rug. Een weekje Duitsland, klinkt niet echt exotisch ik weet het maar het Hochsauerland is een mooi natuurgebied en niet zover rijden.  Aangezien dochterlief aangaf dat ze dit jaar niet meer mee wilde op vakantie met ons, wat natuurlijk best een beetje zeer deed, maar ook zo zijn voordelen heeft. Je hoeft niet meer in het hoogseizoen, dus goedkoper, dus lekker veel uit eten en op een terras neerploffen voor ijs of torte. Daar zijn ze daar namelijk dol op dus overal vind je het heerlijkste ijs en gebak en op vakantie denken we zeker even niet aan de lijn….

Of dochterlief ook niet meer mee wil als we weer naar Amerika of een van de andere mooie bestemmingen gaan waar we ooit zijn geweest durf ik niet te zeggen trouwens, maar dat zit er ff niet in, dus dat blijft gissen. Het is trouwens van beide kanten goed bevallen, iedereen vond het heerlijk rustig zonder elkaar .

We hadden een huisje in een bekend park gehuurd, met veel korting was er een 6-persoons huisje te boeken, ietwat groot voor met z’n 2en + hond. Maar uiteindelijk wel lekker ruim en konden we beneden slapen. Goed voor de gewrichten van ons allen. We hadden een huisje uitgezocht helemaal aan de buitenkant van het park, mooi aan de bosrand, geen huisjes meer achter je dus lekker vrij! Aangezien je in de winter hier ook kunt skiën in dit gebied is het natuurlijk behoorlijk stijl en zaten wij natuurlijk op het hoogstepunt. Een hele geruststelling was dat daar ook het helikopterplatform was dus mocht ik met een hartaandoeninkje boven komen dan hadden ze me zo opgepikt. Maar nadat ik na de eerste beklimming het idee had aan het zuurstof te moeten is het steeds beter gegaan, nog een weekje langer en ik was huppelend naar boven gegaan….. 

Het was trouwens wel goed dat we een paar keer per dag flink aan de wandel en klim moesten want die porties eten in Duitsland hebben Amerikaanse afmetingen. Met dien verstande dat de schnitzel in Duitsland beter is en dat in de US de spareribs de voorkeur genieten, maar groenten hebben beiden een hekel aan. In Duitsland was het helemaal erg, af en toe kwamen we een blaadje sla tegen, onaangemaakt en deed mij meteen denken aan de uitspraak van de heer Kranenborg “Ik ben toch geen konijn?” Maar gelukkig is het daar ook asperge tijd en hebben we wel heerlijke spargel kunnen eten want daar heeft ieder restaurant zijn eigen menu voor samengesteld. Echter bestel je een schnitzel verwacht dan niet meer dan een schijfje citroen.

Naast het ontbreken van groenten ontbrak het ook aan mensen. De kleine dorpjes die er prachtig mooi en goed onderhouden uitzien lijken uitgestorven. Halverwege de week kreeg ik het idee door een filmset te rijden waar allemaal mooie props staan maar dat verder inhoudsloos aanvoelt. Ook kon ik nergens bedrijventerreinen ontdekken of kantoren, wel veel koeien in de wei. Dus er wordt wel wat geboerd daar, maar verder geen levend wezen te bekennen. Wij bedachten dat ze misschien allemaal aan het werk waren in de grotere steden. In het weekend zouden we wel kennismaken met de dorpsgenoten leek ons zo. Maar ook op zondag met een prachtige zon geen mens te bekennen. Prachtige speeltuinen voor/naast/achter huizen, die niet onderdoen voor de openbare speeltuintjes, blijven ook onaangeroerd, zelfs de wind speelt niet met de schommels. Af en toe hoor je wel een geluid, wordt er gepraat of gelachen, maar dat komt uit een bovenlichtje dat openstaat en de gordijnen bij de overigens kleine raampjes potdicht zitten. ‘s Avonds hebben we wel een enkeling naar buiten zien komen toen we voor de ijssalon zaten met overigens een belachelijk groot ijsje voor een belachelijk lage prijs. Manlief en ik keken elkaar bij het afrekenen echt aan van dat klopt niet. De verbazing was ook van onze gezichten af te lezen maar de Italiaanse ijsman gaf geen krimp. Toen hebben we een meisje in een Golfje zien langskomen en uitstappen voor een milkshake en nog een man in een foeilelijke Mercedes die met een teiltje ijs naar buiten kwam.   

Het was een heerlijk weekje, met lekker vlees, veel boeken, natuurschoon en rust met hier en daar een Amerikaanse touch en dat op 4 uur rijden!

La douce France – in pictures

Aangzien we een heerlijke relaxte vakantie hadden is een fotoverslag voldoende voor de rest van de vakantie. De pracht en de praal van St. Tropez krijgt nog een eigen foto blogje.

Zaterdag 14 augustus bezoekje aan de markt van Fayence.

 

Dat onweer galmt lekker tussen de bergen.

Salade, straks gaan hubby en dochterlief dr vriend ophalen van het vliegveld in Nice.

Ook het ontbijt is goed te doen op het terras

De poolman Zonder gekheid de zaterdag hiervoor kwam de poolman het zwembad stofzuigen en testen.

Ik let wel op of er geen vlees op de grond valt...

Dinsdag 17 augustus naar het Lac St. Cassien

Het water is echt zalig van temperatuur.

Op weg naar St. Raphael.

Zee snuiven in St. Raphael.

 

 

 

 

s avonds weer eten in ons dorp.

Sinds de film Gone in 60 seconds is dit 'mijn' auto.

Veel kraampjes op de boulevard van St. Raphael.

Nog een wandelingetje over het strand.

De hond staat s morgens om 9.00 uur bij mij voor de slaapkamerdeur, dan gaat ze via mijn tuindeur aan de wandel.

Het blijft een prachtige plek.

Hopelijk tot volgend jaar!!!

Dit was onze huisgenoot.

Op de terugweg ook weer een overnachting in Dijon in het hotel.....

....tegenover het park.

Op de laatste dag nog een lunchbreak in Echternach, Luxeumburg. Waar hubby en ik jaaaaren geleden op vakantie zijn geweest.

Nog een laatste slobber en dan is het echt voorbij!

La douce France (2)

Woensdag 11 augustus

Vrienden zijn gisterenavond nog even gezellig mee geweest koffie drinken. Ook zij waren erg onder de indruk van de oprijlaan.

Vandaag is het BBQ-dag. Hebben vlees voor een heel weeshuis, maar ja dan is er voor iedereen vast wel iets wat ze lekker vinden en de rest bewaren we voor een volgende BBQ.

Om14.00 zijn ze bij ons met dochterlief, die een avond disco en kletsen tot 04.00 uur achter de rug heeft. De meiden zijn dus heel energiek…..

Er wordt ontzettend fanatiek gepingpongd.....

Daarna natuurlijk even uitrusten...

Eerst lekker zwemmen, er moest natuurlijk weer een bommetje gemaakt worden, hoe ouder hoe gekker

Daarna BBQ-en waarbij hubby een nieuwe techniek heeft uitgevonden.

De rosé smaakte weer prima en het vlees was super, wat lam, worstjes en hamburgers. De karbo’s zijn we niet aan toe gekomen en natuurlijk was er ook een salade hè…

Om een uurtje of 22.00 gaan ze er weer vandoor, anders mogen ze de camping niet meer oprijden, dochterlief gaat nog een avondje mee om te stappen. Ik begin ondertussen aan boek 3, Wit goud van Ariane Meijer. Ik heb eerst Tineke Beishuizen-  Als zand door mijn vingers **1/2 gelezen, was ik niet van onder de indruk. Er wordt veel over de verdwijning gepraat van een zuster maar er gebeurd niks, tot de laatste paar bladzijden met een clou die je ook van verre aanziet komen. Daarna heb ik Vuurkoraal ***1/2 van Annet de Jong gelezen. Heerlijke vakantiethriller die zich afspeelt op Curaçao.

Donderdag 12 augustus

Maar goed dat we de tijd vergeten op vakantie anders zouden we morgen weten dat het vrijdag de 13^e is.

Na een ochtendduik en ontbijt gaan we op weg naar een mooi meer hier in de buurt, Lac St. Cassien.

Het is er echt prachtig, je moet er even wat verder de bergen voor in maar dat is het wel waard. Je kunt er heerlijk zwemmen of een waterfiets met glijbaan huren, dat is wel wat voor dochterlief als vriendlief een paar daagjes komt logeren.  Overal kan je parkeren en een eigen stekkie zoeken langs de kant.

Verder door het Esterel  gebergte, mooi gebied vooral de rode aarde en rotsen zijn bijzonder.

Dan nog even langs Frejus, voor een ijsje en even wat  zeelucht snuiven.  

Op weg naar huis pikken we dochterlief op bij de camping en gaan we terug naar ons stulpje voor een duik in het zwembad en met ipodje op lekker zonnen. Vanavond staat op het menu, ravioli met na meloen en tiramisu.

Vrijdag 13 augustus

Het lijkt eentonig maar dat is het absoluut niet, iedere ochtend geniet ik er van om lekker alleen in het zwembad te dobberen en wat te lezen, verder staat vandaag een uitstapje naar Grasse op het programma.

Je ziet ze liever niet op vakantie maar soms leveren ze wel een mooi plaatje op.

Op weg naar de stad van de parfum, Grasse, zo’n 30 km de berg op. We rijden de regen tegemoet, maar kunnen de auto kwijt in een parkeergarage waar we al snel terecht komen bij Fragonard, een van de parfumhuizen in Grasse.

Het begint met een museum gedeelte maar dat natuurlijk eindigt in de parfumshop. Zodra je daar binnenkomt word je overspoeld met de zoete parfumgeur. Het uitzoeken van een luchtje is dan ook niet makkelijk, maar als we in een hoekje snuffelen aan ons volgespoten armen, nekken en papiertjes weten we toch een keuze te maken. Dochterlief kiest voor een fles Capucine en ik voor een setje met 5 verschillende parfummetjes. Echt heerlijk, gelukkig hebben ze een website…

Tussen de regendruppels door vinden we een leuk tentje waar we even een broodje eten met een cappootje.

Op de terug weg gaan we even langs bij de Intermarche in de buurt van Fayence. Vanavond eten we stokbroodjes met sla, tomaat, brie en wat lekkere kruiden.

Voor morgen staat een leuk marktje op het programma.

To be continued.

La douce France (1)

Na 4 maanden tobben met gezondheid en allerlei onderzoeken is het eindelijk zover, vakantie! We hebben een huis gehuurd met zwembad althans volgens de beschrijving. Vorig jaar dachten we dat ook, maar toen ontbraken er wat onderdelen, zoals het zwembad, de omheinde tuin (voor de hond) en de airco. Dit jaar dus bij een andere organisatie geboekt, Belvilla.

6 augustus 2010

06.00 De auto is gepakt, vooral de telescoop spullen van manlief nemen veel ruimte in beslag, maar ik heb toch nog 8 boeken weten in te pakken en een badpak  ;)

06.16 We rijden langs Vinkenveen en we zien een prachtige zonsopkomst. Dochterlief zit nog even hartstochtelijk te sms’en, met wie? Geen idee, volgens mij slaapt alles nog. Nog een paar uur en dan is het twee weken geen pingen en sms’en. Moet zelf trouwens ook afkicken van het twitteren en bloggen.

06.39 De eerste stop, dochterlief is misselijk geworden van het sms’en in de auto. Hubby is not amused en dreigt met inname van de Blackberry.

08.10 Net zoals vroeger op schoolreisje eten we brood met gebakken ei, gisterenavond nog even gemaakt door hubby.

11.10 We rijden Luxemburg in. Net een stukje stopverf gegeten, dat ze een cheesestring noemen. Zo even goedkoop tanken, 1.15 per liter.

16.45 Zijn in Dijon aangekomen. Hebben daar een hotelletje voor de tussenstop geboekt. Ligt tegenover een park, makkelijk met de hond uitlaten. De kamer is krap maar knus zo met z’n 3en en de hond. De auto wordt op een tactische plek neergezet zodat we hem kunnen zien want we hebben alleen het hoognodige meegenomen het hotel in.  Nu ff tukkie doen, hond uitlaten en beneden eten.

21.30 Heerlijk gegeten, restaurant is beter dan het hotel.  Lezen, wekker op 05.00 uur, morgen om 06.00 uur vertrekken.

Zaterdag 7 augustus

06.30 Zo we zijn er weer klaar voor. Onrustig geslapen ik hoorde allerlei geluiden die op auto-inbraak en wegscheurende scooters leken. Maar alles zat er vanmorgen gewoon nog in! De planning is om straks ergens onderweg te gaan ontbijten.

Die planning komt geheel te vervallen… even na Lyon loopt het vast en blijft het vast zitten, na een uur zijn we 30 kilometer opgeschoten. In dit tempo betekend dat nog 10 uur rijden, nou dat gaan we niet trekken dus hubby besluit binnendoor te gaan, dat is dan zo’n 5 ½ uur slinger de slang door de bergen.  Dat stuit op wat weerstand maar uiteindelijk blijkt dat de beste oplossing. Wat hij nog uitgebreid wil horen van ons, hij had gelijk….

Onderweg slaan we wat proviand in bij een Intermache, komen in ieder geval niet om van de honger en dorst.  O ja tip, als je langs de weg plast zorg er dan voor dat je geen broek aanhebt met lange wijde pijpen….

Iemand heeft aan mn instellingen lopen rommelen....maar toch een leuk plaatje.

De weg is erg bochtig en smal er moet dus veel getoeterd worden voor de bochten, die taak neem ik op me.  

Om 17.45 komen we bij het huisje aan, dat je beter landgoed kunt noemen met die grote tuin. Het is hier werkelijk prachtig, alles klopt. Er staan zelfs verse bloemen, in de koelkast staat sap, water, wijn en melk. Overal staan er kaarsjes, helemaal super. Na de ontvangst van de sleutel en het betalen van de borg gaan hubby en ik nog even boodschappen doen in Frejus, 20 kilometer de berg af. Dochterlief gaat het zwembad uitproberen en de hond ploft uitgeput ergens in de tuin neer.

 Het is echt een gekkenhuis in de veel te grote Carrefour, maar uiteindelijk lukt het toch om alles te vinden met onze verreisde hoofden. Voor vanavond lekker stokbroodje met kaas, tomaten, zalm en  wat vleeswaren.

Zondag 8 augustus

smorgens eerst wat mooie plaatjes schieten. Ik had dus nog steeds niet door dat de camera niet goed stond...

 

 

 

 

 

hehe ze heeft het door

 

 

 

Dit is vakantie, strak blauwe lucht. Het zwembad lekker koel en even helemaal niks! Lekker op eigen terras opdrogen van het douchen in een heerlijk briesje.

Ik ben er om een uurtje of 9.00 uitgegaan, de rest ligt nog te slapen dus ik heb het zwembad helemaal voor mezelf, heerlijk eerst wat dobberen en lezen en dan pas aan het ontbijt denken.

De hond gaat nog niet alleen door de gigantische tuin, we moeten nog zeggen ‘kom gaan we loopje doen’. Zal de komende dagen wel veranderen.

Veel te warm, liggend spelen kan net...

Ergens aan het eind van de dag is het op vakantie altijd borreltijd met bier, wijn of gewoon lekker een frisje. Daar hoort natuurlijk ook een lekker kaasje en worstje bij. Ik ga deze vakantie voor een lekker witbiertje, hmmm boekje erbij. Vive la France!

Het pingpongen gaat met een biertje ook veel soepeler blijkt, hoewel het nog steeds geen topsporten is bij ons.  Dochterlief heeft allerlei accessoires gevonden in de garage, allerlei dobberdingen voor in de pool en een apparaat met een tennisbal, aan een touwtje. Kun je lekker tegen rammen. Alleen de hond begrijpt het nog niet helemaal,  die gaat iedere keer met de tennisbal aan de haal en sleurt dan dat apparaat er achteraan.  

Banden, bootjes, luchtbedjes, van alles is er.

S avonds hebben we tomaatjes met mozzarella gegeten en heerlijke olijfolie. Bereid door dochterlief, dus extra lekker!

22.30 De lymfjes in de keel zijn er nog steeds overduidelijk aanwezig  maar ik ga ze de komende twee weken negeren.  Manlief is de telescoop aan het uitlijnen, dochterlief speelt een spelletje op de pc, even balen  geen wifi hier. Ik ga nog lekker wat lezen, tot morgen!

Maandag 9 augustus

Hmmm wolkjes in de lucht, ook veel zwarten. Nou ja eerst maar boodschappen doen straks, hoewel dat zal nog wel even duren want hubby heeft tot 03.15 sterren staan kijken en fotograferen.  Ik ga trouwens eerst even het koele zwembad in want de nacht is klam geweest omdat ze hier klomphandmugjes hebben  bleven de ramen dicht. We hebben ook vleermuizen zitten bij de buitenkeuken. Buitenkeuken?? Ja, buitenkeuken hebben we hier ook, met koelkast en kookplaten .

Vandaag weer voor een vermogen uitgegeven bij de Carrefour, het is hier aardig wat duurder dan in Nederland. Gaan van de week ook maar eens in de bergdorpjes kijken, wellicht dat het daar goedkoper is. Hebben nu in ieder geval ook vlees ingeslagen voor woensdag als er vrienden van ons komen BBQ-en. Die zitten op een camping 15 kilometer de berg af.

Dinsdag 10 augustus

Naast ons zitten in een ander huis Sjonnie en Anita met 3 adhd kinderen. Daar kan ik in principe wel meeleven, ze zijn tenslotte niet van mij, maar die muziek die de hele dag aanstaat op een geluidsniveau dat niet te negeren valt. Ik haat Nick en Simon! Gelukkig onze Franse buren ook dus die blijken de politie gebeld te hebben. Daardoor wordt het een stuk rustiger, wij dachten nog dat het aan onze over de schutting heen geroepen verzoeken tot verzuipen van de geluidsapparatuur lag.

 

S middags brengen we guppy naar haar vriendin op de camping, daar blijft ze slapen, kunnen ze s avonds lekker stappen. Wij gaan met onze vrienden uit eten in ons dorp, heerlijke salades en carpaccio.

Bagnols en Foret

Heerlijk restaurantje, salades, vlees, vis, pizza.

To be continued… (hier onder nog wat extra in- en exterieur foto’s)

 

 

 

 

 

 

Laatste lummeldagje – Eten en beesten.

Donderdag 26 juli 2001

 9.15 Denver is een hele grote stad in het begin voel je er dan ook een beetje verloren, maar met een beetje shoppen is dat zo over. Weten nog niet wat we eerst gaan doen, shoppen of naar de dierentuin. Eerst maar eens even ontbijten.

10.00 Lopen nu in de garage van het hotel, hebben net ontbeten. Hebben geen tip achtergelaten voor de serveerster want die had nergens zin in. Ze wilden iedereen aan het buffet hebben zodat je niet a la carte ging bestellen, hubby vroeg om thee maar dat was te moeilijk en is dan ook nooit gekomen. Voor de rest was het een heel goed ontbijt met veel keus uit verschillende (vette) gerechten. Gelukkig hadden ze ook vers fruit.

10.30 Zijn bij de Denver Zoo aangekomen, dochterlief blij dat we niet eerst zijn gaan shoppen en loopt huppelend naar de ingang. Het is echt gigantisch druk op het parkeerterrein, ze hebben hier natuurlijk ook vakantie. Helemaal niet bij stilgestaan.

14.15 Komen net uit de Zoo. Is een leuke dierentuin met ook nog een paar andere attracties, zoals een treintje en een echte originele draaimolen. Dochterlief vond het geweldig en heeft dan ook bijna een heel rolletje volgeschoten.

14.35 Lopen in de Cherry Creek Mall. Het is de uptown mall van Denver, met vele dure winkels ze hebben er zelfs een Tiffany en een Saks fith Avenue. Maar ook leuke hebbeding winkeltjes als de Discovery store.

15.10 We hebben en net bij de Panda express gegeten, een fastfood restaurant maar dan met chinees eten. Echt verrukkelijk, veel beter dan z’n hamburger broertjes. Ze hebben een heel buffet met allemaal gerechten waar je uit kunt kiezen. Hubby had een mandarin bowl ik een soort heerlijke mie met gemarineerd varkensvlees en sinasappel kip. Dochterlief had loempiaatjes maar die vond als gewoonlijk mijn eten lekkerder.

15.55 Dochterlief speelt in de shopping mall op een giga ei. Ze hebben daar allemaal zachte speeltoestellen liggen in de vorm van etenswaren. Het is er druk en alles speelt door elkaar. Nog even zitten kletsen met een Amerikaanse. Ze vroeg hoe Londen was omdat haar man daar graag wil wonen. Kon d’r in ieder geval vertellen dat het er duur was.

17.10 Eten hoef ik voorlopig nog niet, maar een lekkere ijskoffie gaat er wel in. Alleen welke ze hebben duizend-en-een mogelijkheden, ik roep de hulp van de verkoopster in. Uiteindelijk wordt het een frozenbear, vanille espresso koffie.

17.50 Hebben alleen maar stiften voor dochterlief gekocht en gaan nu naar het hotel om nog even te zwemmen. Althans dochterlief, ik ga wel mee maar ga niet zwemmen, ga liever even zitten meimeren over alle dingen die we in de vakantie hebben gedaan.

20.00 We zijn om 19.40 het zwembad uitgegaan. Dochterlief heeft nog leuk gespeeld met twee zusjes die afkomstig waren uit St. Louis. Nog even met hun moeder zitten praten. Ze waren net aangekomen. Ze hadden nog geen vast omlijnde plannen voor hun vakantie. Ze gingen voornamelijk voor het ontspannen. Wij gaan nu op weg naar de Trail Dust, een vreetschuur in Western stijl.

22.10 24 graden en echt heerlijk gegeten, uiteraard steaks, want hun vlees is beroemd en inderdaad het is heerlijk zacht en mals. Het is een gigantisch groot restaurant, maar wel heel gezellig. Het personeel loopt er als cowboy bij. Ze hebben midden in de zaak een enorme stalen glijbaan staan. Daar heb je sokken voor nodig en die had dochterlief dus niet aan. Maar tot haar grote opluchting kon je die voor $1 kopen. Verder hingen er overal tv’s met daarop country en western clips. Als je per ongeluk met een stropdas was binnengekomen, werd die onder veel kabaal eraf geknipt.

En dan is het tijd om in te pakken, morgen naar huis.

Denver here we come!

Woensdag 25 juli 2001
8.20 De koffers zijn weer gepakt, auto een beetje opgeruimd. De lucht is strak blauw. Dit wordt onze laatste grote rit. Eind bestemming is Denver waar we twee nachten blijven en dan weer naar huis vliegen, nog maar even niet aan denken. Nu eerst in ons restaurantje ontbijten.

 9.05 Het is 15 graden en zijn op weg naar Colorado Springs.

9.20 We rijden nu over de US50 en dat laat een heel liefelijk landschapje zien. Glooiende heuveltjes met daar achter wat hogere bergen. Af en toe zien we een koe lekker staan grazen in een wei. Waar ze al die kuddes met koeien laten voor die heerlijke steaks is mij een raadsel.

9.35 Komen net langs een geschaarde vrachtwagen die benzine lekte, brandweer hebben we net ingehaald en politie was al aanwezig. Zag er tricky uit.

10.00  Zitten nu op de Monarch Pass,11.312 ft. We zitten daar precies op de Continental Divide of the Atlantic and Pacific. Zijn weer met een geweldig kabelbaantje naar de top van een berg gegaan. Ziet er een beetje oud en gammel uit, gelukkig is het een kort ritje.

10.35 We zitten weer in het bakkie naar beneden. Boven hebben we een prachtig uitzicht gehad en werden we aangesproken door een Israëliër. Daar hebben we een tijdje mee staan praten. Hij was met een Amerikaanse getrouwd, heeft drie kinderen. Hij rijdt rond op een vrachtwagen, als hij de tijd heeft maakt ’ie onderweg af en toe een uitstapje. Zijn kinderen gaan niet naar school, zijn vrouw doet de homeschooling. Er schijnt namelijk een hele christelijke gemeenschap te zijn die hun eigen kinderen thuis laten leren. Ze hebben daar speciale lesstof voor. Ze zijn namelijk niet tevreden met het christelijke onderwijs op de scholen hier in Amerika. Ze vertellen je wel over homoseksualiteit maar leren je niks over de bijbel, volgens hen. Hij is joods en dat geeft nog wel eens wat strubbelingen t.a.v. de opvoeding. Hij vroeg ook of wij al eens in Israël op vakantie waren geweest. Nee, want met al die gevechten. Nou als we zouden wachten tot dat over was zouden we het nooit te zien krijgen zei hij. Ik vrees dat hij gelijk krijgt.

We hebben ook nog even bij z’n truck gekeken. Hubby kreeg meteen een hele technische uitleg. Ook dochterlief was erg nieuwsgierig hoe zo’n ding er nou van binnen uitzag. Je kunt echt merken dat je hier hoog zit bij Monarch want bij het lopen merk je dat je gaat lopen hijgen.

11.30 Getankt, waarschijnlijk de laatste keer deze vakantie en het is nu 26 graden. Op de radio horen we dat ze in Colorado tussen de 10.000- 12.000 beren hebben. Ook deze route die we rijden is weer prachtig. Vele tinten groen zien we voorbij komen.

12.45 We rijden nu het plaatsje Florisant in het is ontstaan in 1870. Het bestaat uit een paar schattige huisjes, een tankstation uiteraard, en een restaurant, nee ze hebben er zelfs twee.

13.05 Zitten nu in een plaatsje waar we de naam nog niet van weten, maar daar komen we nog wel achter. We gaan op zoek naar food, denk dat we vandaag maar eens een Wendy’s gaan proberen.

13.55 De naam weten we nog steeds niet, maar het ziet er leuk uit. We hebben gegeten bij Wendy’s en dat is eigenlijk gewoon een soort Mac Donalds. Er was ook een hele groep  bejaarden uit een verzorgingstehuis. Veel looprekjes. Rijden nu richting Colorado Springs en als we het plaatsje uitrijden zien we dat we in Woodland Park hebben gegeten.

14.50 We rijden door een prachtig park, Garden of the Gods, in Colorado Springs, dit op aanraden van een man bij Wendy’s die ons blijkbaar hoorde praten en vroeg waar we vandaan kwamen. We kregen aardig wat tips maar ik zag ons nou niet naar een vlindermuseum gaan in Denver, hij bedoelde het goed. Dit park is in ieder geval een goeie tip, het doet een beetje Red Rock Canyon-achtig aan.

15.25 Gaan Colorado Springs weer uit, het begon een beetje te spetteren dus het wordt tijd om Denver op te zoeken. Het is hier trouwens 30 graden.

15.45 Nemen de afslag naar de US Airforce Academy, zelfs hier hebben ze een visitors center, dat zie ik in Leeuwarden nog niet zo snel gebeuren.

16.30 Komen net het visitors center uit. Het bestaat hoofdzakelijk uit een gigantische winkel met allerlei soorten t-shirten, bekers, sleutelhangers noem maar op. Voor hubby een mooie sweater en beker gekocht. Het andere gedeelte laat zien hoe de opleiding er uitziet (ongeveer 200 vrouwen en 1100 mannen). Onderweg gaan we nog even stoppen bij een B52 bommenwerper.

Ondertussen is het echt gaan gieten en dan begint het opeens te hagelen. Maar zo snel als het ging hagelen stopt het ook weer en rijden we de zon weer in. Raar hoor.

17.50 We zien het hotel in de verte liggen maar het is natuurlijk spitsuur hier in Denver dus het duurt nog ff voordat we er zijn. 10 minuten later kunnen we inchecken, alleen mijn creditcard wil niet meer, dus dan die van hubby maar. De auto kunnen we kwijt in de parkeergarage onder het hotel. We krijgen een kamer op de derde verdieping. Hubby wil hoger en aan de straatkant. Alle bagage weer op het karretje sjouwen en op weg naar de vijfde verdieping met uitzicht op de hoofdstraat. Nou daar zijn we echt wat mee opgeschoten.

19.10 Dochterlief en ik zijn lekker aan het zwemmen. Ze hebben een mooi groot zwembad onder een glazen overkapping dus je hebt toch het gevoel buiten te zijn.

19.50 Het is 28 graden en racen naar een restaurant. Ik weet niet welk want hubby heeft het geregeld, hij houdt het nog geheim. Ik weet alleen dat hij er in Dallas ook een keer heeft gegeten.

Hebben om 20.00 het restaurant gevonden, nu nog een parkeerplekje. We vinden iets vlakbij, kost gelukkig maar $10!

22.00 We hebben bij Sambuca gegeten, een heel mooi chique restaurant. De serveerster zei ook tegen dochterlief dat hier weinig kinderen kwamen en dat ze wel een boffertje was. Het is er vrij donker want er is alleen kaarsverlichting. Ze hebben een mooi verlicht podium waar een blues band speelt waar halverwege de avond een salsa touch bij komt. De bediening is perfect er worden geen bestellingen opgeschreven alles wordt onthouden en het loopt op rolletjes. Er komen verschillende mensen, weet niet wie het zijn, langs om te vragen of het smaakt en of alles naar wens is. We zijn het enige gezin voor de rest zijn er veel verliefde stelletjes en zo te zien ook wat overspelige echtgenoten. Het eten is erg goed. Hubby had vooraf een smoked salmon soep, dochterlief en ik deelde tapa’s. Als hoofdgerecht had zij tenderloins eggrolls met kaas, ik had gevulde zalm met krab en hubby een lekkere steak. Daarna namen ze nog met z’n tweeen een overheerlijke coupe chocolade mouse en ik nam een lekker koffie met cointreau, ben nu dus lekker rozig.

Nog meer stoom!

Maandag 23 juli 7.55

Hubby gaat maar eens even kantoor bellen van uit het hotel want de telefoon heeft de hele vakantie niet gewerkt en hij wordt nu toch wel erg onrustig. Alles blijkt onder controle dus we kunnen onbijten. We zitten aan tafel bij een stel dat uit de buurt van San Diego komt. Ze zijn hier voor een zaken interview. Ze willen namelijk een ghost town hier in de buurt van Cortez gaan exploiteren. De geldschieters zijn op zoek naar de geschikte personen. Hij is duidelijk erg gespannen en wil in het begin ook eigenlijk helemaal niet praten maar als hij dan eenmaal z’n verhaal kwijt kan wordt ‘ie wat losser. Helaas hebben we niet meer tijd om met ze te praten want we moeten op tijd weg voor de stoomtrein en we kunnen het hubby niet aan doen om daar te laat aan te komen.

8.25 De auto wordt snel ingeladen, het is 22 graden en we gaan op weg naar Durango. Tjoe Tjoe.

9.30 Staan nu op het perron van het station in Durango en de stoomtrein staat klaar voor vertrek. Het ziet er toch wel heel leuk uit en ook ik vind het even jammer dat we niet kunnen.

Bij het wegrijden zit ons haar helemaal onder de zwarte roet regen. Er uit wrijven heeft geen nut want het trekt alleen maar zwarte strepen op je hoofd. Het heeft wel wat.

10.25 Boodschappen bij Albertsons (water, sappies, low fat chocolade melk) gedaan en we gaan nu snel achter de trein aan. In de verte zien we de stoom dus erg ver kan die niet zijn. Dochterlief is boos omdat ze niet meer snoep mee mocht nemen, ze kijkt nu erg giftig, als blikken konden doden. Het is weer family fun in the car.

Verderop hebben ze in Durango een hele mooie wijk met echt schitterende huizen met een uitzicht zo mooi dat wil je niet weten. Ik zie me dan ook al op zo’n mooie houten overdekte veranda zitten met een ondergaand zonnetje en een zacht briesje, de wijn smaakt goed en het houtvuur knappert.

We hebben de stoomtrein al snel ingehaald en vinden een mooi plekje waar die de weg onderdoor zal gaan. We zijn niet de enige gekken al snel staan er nog meer auto’s waar mensen uitspringen met camera’s in de aanslag.

Als die eenmaal voorbij is weer snel de auto in om nog een plek te zoeken waar hubby kan filmen. We schieten her en der de weg af omdat hij denkt dat we dan het spoor tegenkomen. Ik vrees dat dit een dag wordt van geslinger en gerem en getier omdat ‘ie de trein niet kan vinden of dat we hem net gemist hebben. We komen onderweg mooie plekjes tegen ook een schitterende camping prachtig gelegen aan een meertje midden in de bossen maar de trein zien we niet meer. Ondertussen klimmen we ook weer aardig en zitten dan ook al op een hoogte van 10.000 ft. De temperatuur zakt hier boven naar 21 graden maar de uitzichten zijn weer spectaculair.

Dochterlief slaapt als we even een stop maken om wat te kijken en te eten. We laten d’r maar even lekker liggen en gaan samen op een bankje zitten genieten van het uitzicht. Op een gegeven moment wordt ze toch wakker en is een beetje boos dat ze ons niet in de auto zag toen ze wakker werd. Hubby steekt de weg over om in de rotsen naar fossielen te zoeken. Ik zie hem steeds hoger gaan en verwacht ieder moment dat er een rots afbreekt en hij naar beneden komt rollen, maar dat valt mee.

Als we weer verder rijden steekt er op eens een hert de weg over. Hij weet nog net voor de tegenliggers langs te springen en het is echt maar net kantje bord. Gelukkig komt hij heel aan de overkant.

12.20 We komen aan in Silverton, het eindpunt van de stoomtrein. Snel naar het station om de aankomst te filmen. Eerst even langs het Visitors Center want ik moet toch nodig plassen. Al snel zien we een trein aankomen, hubby snel naar het spoor, rijden ergens in wat eigenlijk alleen voor personeel is maar hij hoort of ziet niks want z’n treintje komt er aan. Dochterlief ziet meteen dat het niet dezelfde trein als die we hebben zien vertrekken. Deze heeft een ander nummer, slimmerd. 

13.25 Zijn nog steeds in Silverton, dat op 9317 ft ligt. We hebben gegeten bij een saloon, als je binnen staat heb je meteen het idee dat je in het wilde westen zit. De kleding van de bartenders en de pianist is uit die tijd en ook de inrichting. Eerst nog even aan de bar gehangen maar toen we gingen eten hebben we een tafeltje opgezocht, eet wat makkelijker.

Even buiten Silverton zijn ze weer met de weg bezig en om een reden die ons niet duidelijk wordt moeten we over het pas neergelegde asfalt rijden. We trekken helemaal strepen terwijl de andere weghelft nog niet geasfalteerd is.

We zitten weer op een lekker smal bochtig weggetje zonder vangrail. Toch een kleine moeite lijkt me en het zit wat relaxter. Onderweg komen we een heel mooi riviertje tegen met gelig water. Hup stoppen, hubby probeert de rivier over te steken. Ik hoop niet dat hij even een bezoekje aan het hol gaat brengen dat daar in de rotsen zit. Je weet nooit wat er woont, misschien wel zo’n gezellige grizzly.

Komen onderweg schattige dorpjes tegen met leuke straatjes en mooie huizen. In dit gebied zou je best wel een paar dagen kunnen doorbrengen. Goed om te houden voor een volgende keer.

Boven in de bergen is het zo’n 22 graden maar als we het dal weer inrijden stijgt het kwik weer naar 29. Het is hier in Colorado koeler dan in de andere 3 staten die we gehad hebben. Het voelt een stuk aangenamer aan.

Als we Montrose doorgereden zijn komen we onverwachts nog een National Park tegen. Het heet Black Canyon en is vooral geschikt voor hikers en bergbeklimmers. We gaan maar eens even kijken of het ook wat voor ons is. We moeten een aardig stuk landinwaarts rijden om het park te bereiken en we moeten ook weer behoorlijk klimmen. Als we er eenmaal inrijden vragen we ons af waarom ze het een National Park noemen want we hebben onderweg toch wel wat mooiere dingen gezien. Ze hebben diepe afgronden bestaande uit donkere rotsen en ik kan mij inderdaad voorstellen dat het een ideaal gebied is voor klimmers. Na twee uitkijkpunten houden wij het voor gezien. Komt waarschijnlijk ook omdat je op een gegeven moment ook een beetje overvoerd bent met prachtige uitzichten en misschien ook wel een beetje verwend door de schitterende parken die we hiervoor hebben gezien. We gaan in ieder geval nu ons hotel opzoeken, zodat we op ons gemak kunnen eten en zwemmen.

We hebben trouwens wel 4 eagles zien rondvliegen in de Black Canyon, was echt een machtig gezicht om die beesten tussen die rotsen te zien glijden. Ze waren alleen vreselijk moeilijk vast te leggen op foto, door de donkere achtergrond en hun constante bewegen.

Dochter deelt ons mede dat ze voortaan Carmen Cortez wil worden genoemd. Zo heet namelijk het meisje uit Spykids. Ze heeft alleen af en toe wat moeite met d’r nieuwe achternaam en verbasterd het dan tot Corzet.

17.10 Rijden langs Gunnison Lake (smal maar zeer lang), is een mooi gebied dat veel bezocht wordt door watersport liefhebbers. Vissers, surfers, zeilers etc. Het is alleen niet druk op het meer op dit moment omdat we onder zeer dreigende donkere wolken doorrijden en het begint ook aardig hard te waaien dus ik verwacht nog wel een aardig buitje zo meteen.

Gunnison is een aardig grote stad waar veel jagers en vissers komen. Ik kan me bij het jagen nou helemaal niks voorstellen want we hebben al aardig wat hertjes gezien onderweg en dan kijken ze je met van die grote ogen aan. Je moet volgens mij toch aardig gevoelloos zijn wil je daar op kunnen schieten.

18.20 Staan op de kamer, ziet er mooi uit hier houden we het wel 2 nachten uit. Vlak naast het hotel hebben ze ook een restaurant waar je ‘s morgens het ontbijt kunt gebruiken en ‘s avonds uitgebreid kunt dineren. Ze hebben de kaart op de kamer liggen en dat ziet er veel belovend uit. Opschieten, heb honger.

20.20 We hebben echt heerlijk gegeten in het restaurant dat zich ook aanprijst met een Europese touch te koken. Het tempo lag ook een stuk lager. In de meeste restaurants heb je je bestek nog niet neergelegd of ze halen het al onder je neus vandaan. Vooraf hadden we Norwegian smoked Salmon, daarna allemaal een salade, daarna had ik shrimp scampi pasta met olijven en artisjokharten, hubby had zalm in een aardappelkorst en dochterlief had een braadworst met patatjes.

21.25 Liggen op bed te zappen, hebben daarnet nog even gezellig met z’n drieen gezwommen.  We zijn erg tevreden over de kamer met z’n donkerrode gordijnen en teakhouten meubels. 

Morgen gaan we of the road naar Aspen!

Morgen dus even geen reisblogje want dit avontuur is al eerder op het blog verschenen onder de naam Road of Terror (1,2 +3). Wel zo beetje het spannendste wat we tot nu toe hebben meegemaakt! Ik zorg wel dat er foto’s bij staan morgen. Ik heb ze eindelijk allemaal gevonden.

Stoomtreinen en burritos

Zondag 22 juli 2001

 

8.10  Eindbestemming is vandaag Cortez met onderweg nog het Mesa Verde National Park. Het is op het moment 25 graden. Voor ons is de lucht stralend blauw, achter ons richting Albuquerque is het helemaal zwart. We rijden dus de zon tegemoet.

8.50 Voor het eerst rijden we deze vakantie echt verkeerd. We kunnen naar Taos rijden maar dat is wel erg om dus we proberen wat binnendoor weggetjes. Wel erg leuk die hele kleine weggetjes en plaatsjes. Het doet heel anders aan dan de plaatsjes vlak langs de hoofdwegen. Hier is het echte Amerika, met de scholen en de kerken.

9.10  We zitten weer op het goede spoor.

9.30  Noodstop, want dochterlief  moet overgeven. Beetje in de auto maar het meeste op het asfalt. Stopt nog een oudere man met een zeer roestige pick-up. Hij vraagt of hij kan helpen want hij heeft vroeger bij de brandweer gewerkt en heeft daardoor de nodige eerste hulp diploma’s. We bedanken de man vriendelijk en leggen uit dat ze alleen maar een beetje wagenziek is. Ze mag nu even voor inzitten zodat ze beter naar de weg kan kijken. Ik verwacht wel dat ik straks voor m’n plekkie moet vechten want ze zit prinsheerlijk om zich heen te kijken.

Na dagen door Valley’s en wat vlakker gebied te hebben gereden gaan we nu weer klimmen. We rijden de uitlopers van de Rockies weer in.

10.40 Komen aan in Gama, gaan even de benen strekken en het plaatselijke marktje bekijken. Er hangen allemaal gedroogde pepers en het stikt er van de watermeloenen. Dochterlief krijgt een stuk watermeloen van de verkoopster, echt heerlijk zoet.

11.10 Rijden Colorado weer binnen richting Pagasoa Springs en nu weten we echt zeker dat we weer in de Rockies rijden. Toen we in het begin van de vakantie er een paar dagen door heen hadden gereden was het fijn om in wat minder steil en bochtig terrein te komen, maar het biedt zo een magnifiek uitzicht dat het weer heerlijk is om terug te zijn. Arizona en vooral Utah hebben prachtige natuurparken maar Colorado is qua algemene natuurschoon toch wel favoriet. Het is ook duidelijk een rijkere en schonere staat als je naar de dorpjes en huizen kijkt. Ik word nu toch wel heel nieuwsgierig naar Aspen.

11.55 We zijn gestopt bij een klein winkelstraatje. Op de hoek hebben ze een restaurantje waar ze old fashioned homemade hamburgers verkopen. Van buiten heb je twijfels maar als je eenmaal door de deur bent weet je dat je goed zit. Het is er vreselijk druk en de geur maakt hongerig. We zoeken een leuk plekje buiten in de schaduw en hubby werpt zich op om in de rij te gaan staan. Het gebouw en de picknicktafels buiten zijn paars met geel. Door een stukje afgebladderd paars kunnen we zien dat ze voorheen een zeegroene periode hebben gehad. De hamburgers zijn echt ongekend lekker wel vet maar zo moeten echte hamburgers nu eenmaal smaken. In plaats van patat hebben we uienringen, uiteraard ook gefrituurd

14.00 Zijn aangekomen in Durango en gaan op zoek naar een visitors center om wat meer informatie te krijgen over de stoomtrein die door de bergen van Durango naar Silverton rijdt.

We hebben een brochure gehaald maar de treinrit duurt langer dan dat we gedacht hadden. De afstand is vrij klein tussen Durango en Silverton maar ze hebben er toch een hele dagtocht van weten te maken met een daarbij behorend prijskaartje. Het is jammer dat we zijn vergeten mij ook op te geven als bestuurder van de auto anders had hubby morgen met de trein naar Silverton gekund en hadden wij er met de auto achter aangereden. Hubby is erg in tweestrijd.

Na veel wikken en wegen besluit hij toch maar niet te gaan. We moeten het nog wel een uurtje aanhoren dat’ie zo graag met z’n treintje had gewild. Als troost doen we een stoomtrein na als we door een tunnel rijden, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde vindt ‘ie. We gaan morgenochtend naar het station in Durango om de trein te zien wegrijden en proberen dan onderweg ook nog wat punten te vinden waar die langs komt.

Mesa Verde (photo nps.gov)

15.40

We komen aan bij Mesa Verde National Park. Hubby is nog steeds een beetje aan het sputteren dat’ie zo graag met z’n treintje mee wil..

17.05 Zijn net bij Square Tower geweest, echt heel erg mooi. Je hebt hier van dezelfde pueblo huisjes als we in Canyon de Chelly hebben gezien alleen hier zijn ze veel dichterbij dus je kunt veel meer details zien. We zijn blij dat we aan het eind van de dag hier zijn want het is nog steeds bloedje heet en ‘s middags moet het hier dus helemaal niet te harden zijn geweest.

19.05 Bij het inchecken in het Best Western Turquise Inn en Suites te Cortez hadden ze nog een verrassing voor ons. We hebben een upgrade gekregen en krijgen nu voor dezelfde prijs een suite. Ik had een kamer beneden gevraagd maar de suites zijn alleen boven, nou ja dat moet dan maar. Zoals de baliemedewerkster zei: don’t twist my arm.  Het is echt een gigantische kamer met een in het voorste gedeelte een zithoek met tv, koelkast en magnetron, dan in het midden de badkamer met daar achter het slaapgedeelte met uiteraard ook een tv.

20.20 We hebben bij Fiesta Mexicana Restaurante gegeten. Ik had het verkeerde besteld. Ik was in de volle veronderstelling dat wat ik besteld had datgene was wat hubby uiteindelijk op zijn bordje kreeg. Ik heb dan ook de hele tijd zeer jaloers naar zijn pannetje zitten kijken. Ik moet nu goed onthouden dat buritos echt niet te eten zijn, vieze slappe hap. Ik had van die lekkere knapperige groenten verwacht.

We gaan het buitenbad uitproberen want het is hier nu nog steeds 33 graden.

21.50 Heerlijk gezwommen en naar de sterren gekeken.

Zandgebakjes en bikers

Zaterdag 21 juli 2001 

9.00  Vandaag rustig aan, hebben het ontbijt in de lobby gevonden. De gebruikelijke toast, jam, cornflakes, melk, sap en koffie. Het is gelukkig nog niet zo warm buiten (21 gr.) 

Zagen net een heel klein plat wagentje rijden. Een proefmodel van de plaatselijke Universiteit. Het bleek op zonne-energie te rijden.   

Zo ook nog maar eens proberen of we het thuisfront te pakken kunnen krijgen. Mobieltje heeft het namelijk na Denver niet meer gedaan, konden geen verbinding krijgen met een provider. Daar heb je dan zo’n driebander voor.

 9.10  Hubby is een winkel ingeschoten. Dochterlief en ik maken even gebruik van het moment om ons in te smeren met aftersun. Het velletje is namelijk een beetje losgekomen van het chloorbad van gisterenavond.

 Slagen niet voor een ring, te weinig winkels open (zomersluiting?) en te slecht afgewerkt. To be continued. 

We hadden eigenlijk moeten tanken maar hubby waagt het erop. Hij gaat dan ook duwen straks. Je hebt hier in Amerika veel grotere afstanden tussen de tankstations in, 100 mijl is niks. Ze raden je dan ook aan al te tanken als je tank half leeg is.

zuni reservaat

We rijden door het Zuni reservaat. Ook hier is armoede weer troef. Er staan wat hutjes en bij elkaar geraapte huisjes. Al snel gaat dit reservaat over in het Rama/Navajo reservaat. Rama is the home of the mustangs. In het plaatsje Rama komen we vast te zitten in een optocht, met de plaatselijke bobo’s in een open wagen. Weten niet precies ter ere van wat de optocht plaats vindt maar ze hebben er in ieder geval ook een schoonheidskoningin.

 

El Morro rock

10.45 Lopen door El Morro Rock National Monument. Bij deze rots is een poeltje met vers water, daardoor hebben hierdoor de eeuwen heen rondtrekkende Indianen maar ook Spanjaarden hun kamp opgeslagen. Vele petroglyphes zijn hier nog stille getuigen van. Probeer nog een foto te maken van het poeltje maar ik zie mij genoodzaakt een sprintje te trekken, er zit namelijk een gigantisch groot wespennest.

 11.30 Even een snack. Ik hou het op bananenchips maar hubby stort zich op een reusachtige chocolade muffin.

11.50  Rijden door New Mexico, het is weer heel anders dan Arizona. Je hebt hier veel meer bossen. Arizona is vrij kaal en droog. Zijn onderweg naar Albuquerque voor de lunch. Intussen worden we gewaarschuwd voor overstekende elanden.

*zucht*

We komen onderweg ontzettend veel bikers tegen. Als we ze een seintje geven, omdat er verderop een snelheidscontrole is, worden we vriendschappelijk en uitbundig toegezwaaid. Waarschijnlijk denken ze dat wij in onze vrije tijd ook rondrijden op een motor. Lijkt me wel heerlijk trouwens met zo’n Harley toeren door de States. Gaat op het verlanglijstje!

Ook hier zien we weer dorpjes waarvan je afvraagt waarvan ze bestaan. Je ziet dan drie koeien en verder niks ook niet in de verre omtrek. We rijden net langs een gigantisch mooi blauw huis, zo groot hebben we ze nog niet gezien dus er moet hier wat te verdienen zijn, maar wat?

12.20 Tanken in Grand, ondertussen zijn we er ook achter wat al die bikers hier doen. Ze dragen namelijk allemaal t-shirts met 75 jaar Historic Route 66. Af en toe rijdt er een met de tekst Crew. Waarschijnlijk zijn ze op weg naar een of ander evenement. Ze rijden ook allemaal zonder helm, het is echt een uitzondering als je er een met een helm ziet rijden en dat is dan meestal ook nog de bijrijder.

13.20 Rijden Albuquerque in en gaan op zoek naar het oude centrum. Vanaf de snelweg zie je de stad al vrij snel liggen omdat het in een dal ligt bijna tegen de bergen aangebouwd. Maar de contouren van de stad zijn moeilijk te zien om dat het zonlicht de kleuren heel flets maakt.

14.50 We hebben heerlijk gegeten bij Casa de Fiesta zoals de naam al doet vermoeden,  Mexicaans. Het is supergezellig hier op het oude Plaza. Ook hier hebben ze verschillende festiviteiten in verband met Historic Route 66. Om 15.00 moet onze auto weg zijn daar, omdat er dan allemaal oldtimers komen te staan. Midden op het plein staat een band allerlei golden oldies te spelen. Klinkt onwijs goed en staan dan ook even lekker te genieten en te swingen. Helaas wordt er omgeroepen dat er nog een paar auto’s weg moeten dus we gaan weer verder. Leuke binnenstad doet erg relaxed aan. Op weg naar Santa Fe en het is 33 graden.

onderweg naar Sante Fe (photo from tripadvisor)

 

Best Western Santa Fe Inn

16.50

We hebben net ingecheckt bij het Best Western Santa Fe Inn en zijn nu in het centrum van Santa Fe, dat autovrij is dus je kunt er op je gemakkie rondbanjeren. Het doet erg denken aan het oude centrum van Albuquerque het is alleen wat groter en je hebt er ontzettend mooie maar ook dure winkels en vooral veel juweliers. Hubby en ik hebben trouwens net onze eerst ruzie gehad van deze vakantie en natuurlijk ging dat over het verkeerd rijden in de stad. Hij reed verkeerd en dat was natuurlijk mijn schuld… Maar na zo’n hele dag rijden word je een beetje gaar dus zijn eerst maar even een ijsje gaan halen bij Haagen Dasz. Alleen dat kreng smelt zo snel.

Veel zilverwerk te vinden hier.

18.45

De quest naar de zilveren ring is eindelijk volbracht, gewoon gevonden bij een standje langs de weg. De man maakte ze zelf en het was precies wat hij zocht en de prijs was goed, $15. Uiteindelijk vinden we ook nog een ring voor dochterlief, ze is dol gelukkig en krijgen dikke pakkerds.

Het is echt een hele leuke stad met veel winkels en mooie gebouwtjes opgetrokken in de stijl die zo kenmerkend is voor New Mexico. Het zijn net zandgebakjes.

Santa Fe (Photo from tripadvisor.com)

In de parkeergarage zien we een vrouw een band van haar auto verwisselen. Ze is al een aardig eind op weg maar die laatste moer wil niet los, dus hubby  to the rescue. Aardige vrouw, klein en van mijn leeftijd denk ik. Aan d’r haarkleur en gelaatstint te zien komt ze van origine uit Mexico en ze blijkt werkzaam in het winkelcentrum. Ze heeft een hele lading wasgoed in de auto liggen, omdat ze daar had ze al een tijdje geen tijd voor heeft gehad verteld ze beschaamd. Zo te zien is ze daar vanavond nog wel even mee bezig. De nieuwe band zit er op en we worden bij het afscheid hartelijk bedankt en gaan weer op zoek naar onze eigen auto.

Snow Crab Legs

Op de heenweg hebben we een Red Lobster gezien. Daar gaan we vanavond dus eten en ik weet al wat, Alaskian Snow Crab Legs. Je moet er wat moeite voordoen maar dan heb je ook wat. Je krijgt gigantische crab legs die je moet slopen met een tangetje.

 

20.25 In eerst instantie denk ik dat het voor dochterlief wat te lastig is die crab legs en bestel dus iets veiligers voor haar. Ik had echter beter moeten weten want aan het eind zit ze mijn crab te slopen en blijven de kip en gevulde champignons liggen. We werden geholpen door een ober met zwaar accent. Bij het afrekenen verteld hij ons dat hij uit Tunesië komt. Hij heeft eerst een paar jaar in New York gewerkt maar om daar te wonen en kinderen op te voeden was niet wat hij wilde. Sant Fe komt inderdaad een stuk gemoedelijker en rustiger over. Ik vond New York prachtig maar we zijn dan ook alleen maar in Manhattan geweest. Ik kan me voorstellen dat als je in Brooklyn of zo moet wonen het een stuk minder charmant en aantrekkelijk is.

22.00 Dochterlief en ik komen net uit het zwembad, het mooiste dat we tot nu toe gehad hebben. Het was echt zalig zwemmen, goeie temperatuur wel weer veel chloor maar het was er gezellig. We hebben lekker samen gespeeld en gezwommen. Althans ik heb gezwommen en zij hing aan m’n nek, wel lekker knus. In de hot tub nog met een Amerikaans gezin zitten praten. Bleek die man een vriend te hebben die bij het zelfde (Amerikaanse) bedrijf werkt als hubby. It’s a small World after all.

Roze duinen en versteende bomen

Vrijdag 20 juli 2001

7.30 23 graden en zijn al on the road. Onderweg gaan we wel ergens ontbijten. De eindbestemming is vandaag Gallup, wat we daar tussenin gaan doen hangt een beetje af van waar we opdat moment zin in hebben. We komen in ieder geval langs Canyon de Chelly en de Pink Coral Sand Dunes.

Canyon de Chelly

Painted desert

Heb vandaag m’n mooiste t-shirtje aangetrokken, althans dat vind ik zelf. Hubby vraagt waar ik dat bij heb cadeau gekregen en noemt me een oranginaatje. Er moet heel wat gebeuren wil dat weer goed komen.…

Komen onderweg veel verkeersborden tegen waar allemaal kogelgaatjes inzitten. Dat blijkt een heuse sport te zijn hier in de States. Schieten op verkeersborden tijdens het voorbij rijden.

 

8.35. Zijn een beetje van de weg afgereden om even een rustig plekje te zoeken om onze muffin te eten, die we nog ergens hadden liggen in de auto. Dochterlief heeft nog achter een heuveltje geprobeerd een boodschapje te doen. Maar we kwamen niet echt verder dan een hoop gegiebel en gegeit. Toen maar een mierenheuvel bestudeerd. Er lagen trouwens veel lege bierflesjes en allerlei andere ondefinieerbare rotzooi, luguber plekje ‘s nachts.

Gaan verder naar Many horses? Flowers? Nou ja in ieder geval iets met Many. Aha, het is Many Farms. Niet echt een charmant plaatsje. Er staan allemaal van diezelfde betonnen huisjes met een stukje dor en futloos land er omheen. Zijn hier trouwens ook veel zwerfhonden, dochterlief wou er al eentje meenemen in de auto, maar het gaat zo jeuken met die vlooien.

8.55 We rijden nu het plaatsje Chelly in. Dat je trouwens heel anders schijnt uit te moeten spreken dan dat het geschreven staat: ‘d’ shay. Kwartiertje later rijden we Canyon de Chelly in. Ook hier weer het overbekende bezoekje aan het Visitor Center voor wat info en een boek.

Canyon de chelly (photo nps.gov)

We hebben nu twee uitkijkpunten gehad. Het is vreselijk vermoeiend omdat het zo vreselijk heet, droog en hoog is. Bij de eerste overlook kwamen we op de terugweg twee indiaanse vrouwen tegen. Degene die voorop liep vroeg of we de grotten hadden gezien waar haar voorouders zich schuil hadden gehouden voor de Spanjaarden, zo niet dan wilde zij dat wel aan ons laten zien. Ik had er in eerste instantie niet zoveel vertrouwen in. Zeker niet omdat de tweede vrouw vreselijk naar alcohol stonk. Ze had ook nog een onsamenhangend verhaal van dat ze familie waren en elkaar vandaag sinds jaren weer hadden gezien. Er gingen allerlei alarmbelletjes af. Toen het helemaal klim en klauter werk werd bleef ik met dochter boven. Risico spreiding. Hubby vond het allemaal prachtig en interessant. Naïef typje.

 

Eenmaal weer boven vertelde ze ons waar ze de verschillende struiken voor gebruikten, sommige werden gebruikt om shampoo van te maken weer andere om luieruitslag tegen te gaan. Ondertussen waren we de tweede vrouw kwijtgeraakt Ze wilde hubby ook nog wel een petroglyphe (rotstekening) laten zien maar daar moest haar man voor mee. Na veel springen en benen schaven heeft hubby uiteindelijk een vaag rondje gezien. Eenmaal boven was het tijd voor de tip. We werden daarna vriendschappelijk omhelsd hubby kreeg de secret handshake van de man en ze wensten ons een veilige reis toe. Toen kon ik weer rustig ademhalen. Achteraf bleken het illegale gidsen te zijn geweest. Over het algemeen hele arme mensen die wat proberen bij te verdienen. Nou ja toch nog een goeie daad gedaan.

11.30 Het laatste punt dat we hebben gezien heet Mummy Cave,

Mummy cave (photo nps.gov)

 daar kon je de huisjes van de Pueblo Indianen het beste zien. Het lijkt zo klein maar dat komt omdat het tegen van die gigantische rotsen is gebouwd. De weg is vreselijk stoffig, we hebben hele stofwolken achter de auto aan wapperen.

Pueblo huisjes

Op weg naar Petrified Forest National Park en Painted Desert.

12.25 Rijden Canada (klemtoon op de eerste lettergreep) in. Ook dit plaatsje wordt hoofdzakelijk bewoond door Native Americans en ook hier weinig restaurants te vinden. Bij het tanken ontdekken we een diner naast het tankstation. Op het eerste gezicht ziet het er niet echt aantrekkelijk uit maar de honger overwint. Dit is duidelijk geen restaurant wat door de blanke Amerikaan wordt bezocht maar wij Nederlanders hebben daar maling aan en ploffen gezellig tussen de locals neer. Wat ons trouwens argwanende blikken oplevert. We bestellen tosti’s en dochterlief een tonijnsandwich. Als het eten klaar is wordt het omgeroepen. We gaan aan ons tafeltje zitten en bekijken wat er in ons zakje zit. De achtergrond muziek wordt verzorgd door een draagbare bandrecorder en bestaat uit Indianen gezang, hun hiphop. De tosti is erg vet en ik kijk dan ook jaloers naar dochter d’r tonijnsandwich. Ik eet de helft op en besluit voor de rest van de dag niet meer te eten. Totdat hubby nog een tonijnsandwich neemt en er twee krijgt. Ik offer mij graag op. De sandwich is ongekend lekker en bovendien een stuk gezonder.

13.20 Hubby heeft z’n videocamera op het dashboard gemonteerd, met behulp van het statief. Hij kan nu wel goed filmen maar niet goed autorijden, maar ja je moet nu eenmaal prioriteiten stellen.

14.30 We staan in Painted Desert. In ieder park word je weer opnieuw verrast door het bestaan van zoveel diverse natuurfenomenen. Ook dit park is weer totaal anders dan alle andere parken die we hiervoor hebben gezien. De heuvels bestaan uit rood, wit, grijs en verschillende tinten daartussenin.

Painted Desert (photo nps.gov)

Onderweg komen we Newspaper Rock tegen, rotsen helemaal vol getekend met petroglyphes. Machtig gezicht.

maanlandschap (photo nps.gov)

Op weg naar de Long Lock Trail krijgen we de neiging om onze ruimtepakken aan te trekken want het lijkt of we door het landschap van een verre planeet rijden. Doet echt heel onwerkelijk aan.

16.00 We hebben de Long Lock Trail gelopen. Echt een heel klein wandelingetje door een geweldig gebied heen.

petrrified forest (photo nps.gov)

Het ligt hier echt helemaal vol met versteende bomen, veel en veel meer dan dat we in Californie hadden gezien. Echt een ongelooflijk gezicht, sommige stukken hebben prachtige kleuren door de mineralen. Je mag alleen niks meenemen uit het park. Je bent strafbaar als je het toch doet, zelfs het kleinste schilfertje kan je de das omdoen. We durven onderweg dan ook niet te stoppen om wat chips uit de achterbak te halen want voor hetzelfde geld denken ze dat we op ons gemakkie de boel staan vol te laden.

16.25 Op weg naar ons hotel het Red Rock Inn in Gallup. Het is gelegen aan de historic route 66. Dochterlief baalt want het zit vandaag niet echt mee. Een tekening is vanmorgen verpest door cola en een andere waait net door het raam de snelweg op.

17.35 We rijden New Mexico in. The land of enchantmant, althans dat willen de stateborden ons doen geloven. We zullen zien.

18.15 Ingecheckt in het Best Western Red Rock Inn. Het is onvoorstelbaar voor die $62. Het is denk ik een van de betere die we tot nu toe gehad hebben. Bij de receptie maken ze voor ons een uitdraai van vis en steak restaurants die we in de buurt kunnen vinden. Ze raden ons Chells aan dat het beste restaurant van de stad moet zijn. Ben benieuwd.

20.05 De spareribs waren ok maar mijn catfish die hadden ze verpest door hem te paneren en te frituren. Helaas zat er aan dat beslag totaal geen smaak maar was het daardoor bagger vet. Korstje eraf, daar knapte de vis meteen van op.

Langs de weg zie je een heleboel motelletjes staan waar je voor zo’n $18 kunt overnachten, nou de tranen springen er van in je ogen. Sommige staan gewoon op instorten, hoe het beddengoed er uitziet wil je dan waarschijnlijk helemaal niet weten. De autostoelen lijken me dan een stuk aantrekkelijker.

21.20 Probeer weer een beetje gevoel te krijgen in m’n ledematen. Het water was zo ongelofelijk koud en er zat zo vreselijk veel chloor in. Je kreeg nog net geen kramp in je spieren. Snel een warme douche en dan nog even tv zappen.