Ferien im bild!

Het Huisje:

Het Uitzicht:

Het Ontbijt:

De Omgeving:

Schloss Waldeck

Schloss Arolsen waar Koningin Emma is geboren.

Eten op het stadsplein van Medebach.

Winterberg

Frankenberg Sauerland

Het Eten:

 

 

Recensie De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Joanasson
Roman
Waardering *****
Uitgeverij Signatuur
2011

De achterflap:

Allan wordt 100 en dat wordt groots gevierd in het
bejaardentehuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort
voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter
besteden, vindt hij en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en
burgemeester hebben het nakijken. Allan is een nuchter type dat weinig tot geen
angst kent en die verder niet al te lang stilstaat bij zijn beslissingen, maar
ad hoc handelt en het avontuur op zijn hoogbejaarde leeftijd niet schuwt. Met
alle gevolgen van dien. De vaart houdt hij er in elk geval in, want vanaf het
moment dat hij het bejaardentehuis verlaat, wordt De 100-jarige man die uit het
raam klom en verdween een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele
avonturen van de 100-jarige meemaakt ” zo let hij even op een koffer voor
iemand die maar niet terugkomt en dus gaat de koffer mee de bus in, maar er
blijkt enorm veel (maffia)geld in te zitten, hetgeen woeste achtervolgingen tot
gevolg heeft -, ook verzamelt Allan een bonte club figuren om zich heen in een
zwaan-kleef-aaneffect. Tegelijkertijd passeren de memorabele momenten uit zijn
leven en die van de twintigste-eeuwse geschiedenis de revue, met Allan als wel
heel bijzonder gezelschap.

De schrijver:

Jonas Jonasson (1963) woont in Ponte Teresa, Zwitserland, vlak bij
de Italiaanse grens. Hij is jarenlang journalist geweest en mediaconsultant.
Inmiddels schrijft hij aan zijn tweede boek.

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween:

Wat een geweldig boek om maar met de deur in huis te vallen. Ik
heb juist even gewacht met een recensie schrijven van dit boek omdat ik in het
begin niet verder kwam dan goeed boeekkk moet je lezen! Zo heeft het me overdonderd.
Het is een boek dat je meeneemt op een reis door de tijd en allerlei grote
gebeurtenissen door de ogen van Allan de-honderd-jarige-man laat beleven. De
meest bizarre ontmoetingen met staatshoofden als Mao en Franco lijken zo heel
normaal en worden allen gekenmerkt door een hoge inname van drank, of het nu
wodka of een cocktail zonder parapluutje is, alles wordt opgelost met drank.
Als dat niet de oplossing brengt wordt de boel opgeblazen want Allan is van
jongs af aan al een explosieven expert, niet door te leren maar door te
proberen. Er sneuvelt nog wel eens wat door de tijd heen.

Als Allan eenmaal ontsnapt is uit het bejaardentehuis sneuvelen er
ook aardig wat mensen, door zijn toe doen of een olifant, maar toch hoop je dat
de man er mee wegkomt. Je gunt het hem zo dat oudje, maar tijdens zijn vlucht
krijg je steeds terugblikken op het leven van Allan die gekenmerkt worden door
oorlogen, dictators, het uitvinden van de atoombom, een vakantie van 15 jaar en
drank. De beste man is geen onschuldig oud mannetje.

Tijdens de vlucht van Allan uit het bejaardentehuis dat op een
echte klopjacht uitloopt ontmoet hij vele nieuwe vrienden. Het wordt een roadtrip met een bonte stoet van mensen die aan de zelfkant van de maatschappij leven of op zijn minst eenzaam zijn en elkaar nodig hebben, ze vullen elkaar perfect aan.

Het klinkt misschien zwaar maar het is op zo een luchtige,
humorvolle manier geschreven dat je regelmatig hard op in de lach schiet tijdens
het lezen. De kracht van het boek is dat het een abnormale levensreis is die
Allan maakt maar die op zo een laconieke manier geschreven is dat het compleet
geloofwaardig wordt en je het gevoel hebt, als je het boek dichtslaat, dat
alles mogelijk is in het leven.

www.uitgeverijsignatuur.nl

Recensie Na Delphine van Siska Mulder

Na Delphine – Siska Mulder
Psychologische thriller
Waardering ****
Uitgeverij Boekerij
2010

De achterflap:

Acht vrienden delen samen lief en leed, totdat één van hen
verdwijnt. Delphine Zuiderland laat haar gezin in de steek en vertrekt met
onbekende bestemming. Haar vriendin Nina is er als enige van overtuigd dat
Delphine niet vrijwillig is weggegaan. Door haar zoektocht naar de waarheid
raakt Nina verstrikt in een web van leugens en intriges. De veilige wereld van
de vriendengroep valt uiteen en laat Nina achter met de vraag: wie heeft er
schuld? Na Delphine is een intelligente psychologische thriller vol onderhuidse
spanning. De personages worden tot leven gewekt met gevoel voor detail en scherp menselijk inzicht. Liefde, lust, afgunst en haat leiden tot een dramatische
ontknoping die nog lang nadreunt.

De schrijfster:

Siska Mulder (1971) is schrijver en journalist. Ze werkte onder
meer als verslaggever bij Trouw en Marie Claire, en schrijft artikelen, columns en verhalen voor bladen als Viva, Jan en Linda. In 2005 verscheen haar debuutroman Zus. In augustus 2008 verscheen haar eerste literaire thriller Doof. Beide werden lovend ontvangen en kregen veel aandacht in de pers. Na Delphine is haar derde boek.

Na Delpine:

Is een psychologische thriller van eigen bodem. Het speelt zich af in Haarlem en omstreken en hier wonen de acht vrienden, die allemaal op hun eigen manier reageren op de verdwijning van Delphine.  Door deze verdwijning komen langzaam alle onderhuidse spanningen en irritaties naar boven en worden sommige vriendschappen behoorlijk op de proef gesteld. Is Delphine vrijwillig verdwenen of heeft een van haar vrienden er meer mee te maken of is zij terecht gekomen in een drugsmilieu waar zijn niet zo makkelijk uit kan komen? Waarom helpt niemand mee met zoeken? Wie heeft er belang bij de verdwijning van Delphine? Langzaam ontvouwt zich het verhaal en vooral de zoektocht van Nina naar haar vriendin. Steeds komt zij dichterbij de essentie van wie haar vriendin nu precies was en wat er met haar gebeurd kan zijn. Deze zoektocht eist ook haar tol en zet het huwelijk van Nina behoorlijk onder druk. Toch blijft Nina geloven in haar vriendin en komt zij langzaam dichterbij de gruwelijke ontknoping. Nooit zal het leven van de vrienden meer hetzelfde zijn, daarvoor is er te veel gebeurd,
gezegd maar vooral ook verzwegen. Het verhaal voert ons ook naar Antwerpen en de Veluwe waar ook vreemde zaken plaatsvinden of zit het allemaal tussen de
oren van Nina? Kortom een boek wat niet is weg te leggen en dat je moet
uitlezen.

http://www.boekerij.nl/
http://www.siskamulder.nl/

Recensie Zondagavond van Vonne van der Meer

Zondagavond – Vonne van der Meer
Roman
Waardering ****
Uitgeverij Contact
2009

De achterflap:

Plaats van handeling: een appartement aan de Churchilllaan in Amsterdam. Tijd: september, begin jaren negentig. Personages: Robert Blauwhuis, weduwnaar; Freeke, zijn dochter; Mila Salomons, de vrouw die hij in de oorlog in veiligheid heeft gebracht. De vrouwen mijden elkaar als waren zij rivalen in de liefde.
‘Je kunt je dankbaarheid niet in een gat gooien,’ schrijft Robert in een brief aan zijn dochter. Hij heeft zijn leven lang verzwegen wat er gebeurd is toen hij als tweeën twintigjarige student Mila, toen nog een baby, naar een onderduikadres bracht. Door een gelukkige samenloop van omstandigheden – ‘of moet ik het een wonder noemen? ‘ – heeft hij haar kunnen redden. Op een zondagavond lukt het hem eindelijk zich uit te spreken. Hij beseft nog maar nauwelijks wat hij al pratende heeft ontdekt, als hem iets overkomt wat hem opnieuw de mond snoert. Dan zijn de vrouwen aan elkaar overgeleverd, en hij aan hen.

De schrijfster:

Vonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren. Ze was het jongste kind in een gezin van drie. Haar moeder was een fanatieke lezer die haar kinderen veel en graag voorlas. Haar debuut roman Het limonadegevoel werd bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Daarna publiceerde ze om de twee jaar een boek: romans, verhalenbundels en een novelle. De bekendste daarvan is Eilandgasten (1999), een roman-in-verhalen waarin de huurders van het vakantiehuisje Duinroos op Vlieland vertellen wat hen van elkaar scheidt en wat hen bindt. De overpeinzingen van de vakantiegasten worden met elkaar verbonden via het huisje, het gastenboek en de verhuurder van het huis, een oudere vrouw. “Soms zou ik willen dat ik dit huis niet alleen schoonhield, maar dat mijn armen de muren waren, mijn ogen de ramen. Dat ik kon zien en horen wat Duinroos meemaakt.”

Zondagavond:

In Zondagavond weet Vonne van der Meer op haar eigen meestelijke wijze ons mee te nemen in het verhaal van een gezin dat gevormd is door geheimen uit het verleden. We maken kennis met Freeke, de dochter van Robert die in de oorlog een heldendaad heeft verricht. Hij heeft Mila Salomons uit de handen van de Duitsers gered. Maar wat is er toen echt gebeurd? Wat gebeurd er als de waarheid bekent wordt? Freeke heeft altijd op een bepaalde manier respect gehad voor haar vader maar voelde ook een enorme strijd met Mila, die zich als een vriend van de familie een plaatsje in het gezin had verworven. Maar zijn deze gevoelens terecht? De lezer wordt een toeschouwer in de zoektocht naar de waarheid waarbij Freeke en Mila steeds dichter naar elkaar toe lijken te groeien. Het is niet een dik boek, met zijn 166 bladzijdes maar de kracht van Vonne van der Meer ligt in het feit dat ze met een paar penschetsen karakters tot leven weet te wekken en je meegaat in hun verhaal.

http://www.uitgeverijcontact.nl/
http://www.vonnevandermeer.nl/

Pubers en BB

Trinnnnnggggg…… Trinnggggg, de bel van de voordeur. Ik hijs mij uit de tuinstoel, ontvouw de stijve ledematen en strompel naar binnen. Even spiekend door de luxaflex van onze voordeur zie ik daar mijn mooie blonde scooter meisje staan. Nou ja bijna vrouw hè! Ze wordt 18 dit jaar, weliswaar bijna aan het eind van het jaar maar toch. Daar staat ze met haar veel te grote tas in de knik van haar elleboog, een BB in haar handen en een zonnebril in het haar. Ik weet dat ze eigenlijk helemaal geen tijd heeft om even gezellig te kletsen want haar BB (blackberry) eist haar volledig aandacht, al een tijdje eigenlijk…

Ik doe de deur open en roep enthousiast “Hi schatje.”. Ze loopt naar binnen, druk toetsen indrukkend op haar BB, waarschijnlijk aan het pingen. “Hoe was het op school?” Een ijzige oog opslag, oeps foute opmerking. Nou doe ik dat de laatste tijd wel vaker. Eerlijk gezegd ben ik er nog niet helemaal achter wat ik fout doe, ik heb de logica zeg maar nog niet gevonden. Soms zeg ik ook niks maar sta ik te veel in haar space. Andere keren is het ook heel gezellig hoor en is ze aandachtig en inlevend maar bij een puber hoort die bipolaire persoonlijkheid, het ene moment gaat het hartstikke top en het volgende moment kijk je verkeerd en dan boemmm ontploft de bom. In het begin probeer je nog die bom onschadelijk te maken maar dat eindigt dan alleen maar in een nucleaire oorlog van beide kanten.

Dus deze keer laat ik het even lekker waaien. Soms is ze zich er geeneens van bewust, te druk, te veel zaken die op haar smalle jonge vrouwen schouders drukken. Even lekker afreageren, wie kent dat niet. Als ik goed in me vel zit, geen probleem en kan ik vaak nog wel een opmerking maken die de lucht opklaart en ik mijn mooie lieve intelligente meid weer zie, even onbezorgd lachend. Nu lacht ze ook alleen niet om mij merk als ik hoopvol op kijk, er gebeurd iets komisch op dat schermpje. Wat weet ik niet en dat maakt ook dat jij je buitengesloten voelt terwijl er toch maar fysiek twee mensen in huis zijn. Maar virtueel wel 10, het pingt namelijk allemaal met en door elkaar. Pfff vermoeiend denk ik. Ik probeer nog wel het gesprek aan te gaan omdat ze per ongeluk blijkbaar op de bank in de huiskamer is beland. Meestal vertrekt ze naar boven met zinnen die vaak de woorden, huiswerk, klote school en geen leven bevatten.

“Hoe was het vandaag?” Voorzichtig het woord school vermijdend.
“Huuuhhh?” Er wordt door gepingd.
“Hoe het was…”
“Ja ff hoor mam” Lachend en pingend.
Netjes wacht ik even en na een seconde of 10 lijkt de BB stil en wordt ie op tafel gelegd. Snel grijp ik mijn kans, maar helaas te laat het dingt trilt alweer, dringend, net alsof hij het alleen recht heeft op interessante en dringende boodschappen. Nu wordt er niet gelachen om het schermpje maar volgt er een diepe zucht. Ze is namelijk ook eindredacteur van een krant op school en blijkbaar had die leraar ook wel door dat als het iets moest worden dat hij haar die job moest geven. Want ze kan namelijk heel veel regelen met dat ding en zit overal bovenop. Nu weer eentje die de instructies niet goed begrepen heeft, maar blijkbaar valt nu toch het kwartje en zie ik de glimlach weer terug komen.
“Hoe was het van….”
Ping
“Even hoor mam”
“Ja maar ik wou….”
“Laat me nou even, het is enige wat ik heb, waar ik even bij kan ontspannen”
“Ok, maar….”
Ping en gegiechel en een blik van ik zie je wel maar ik hoor je niet.
“Kan dat ding ook kringetjes maken in het water?”

Foute opmerking!